1 . نقش امامت نزد شيعهء اماميه
حقيقت امامت را نزد اهل سنت دانستى . بر اساس ديدگاه آنان در امامت ، جز شرايطى كه در رؤساى دولتها وجود دارد شرط نيست . اما امامت نزد شيعه ، با حقيقت امامت نزد برادران اهل سنت متفاوت است . امامت ، يك رهبرى الهى و استمرار همهء وظايف نبوت است . جز دريافت وحى از خدا ، مقتضاى اين ديدگاه ، اتّصاف امام به همهء شرايطى است كه در پيامبر است ، جز اين كه وحى به او نمىرسد .
توضيح اين كه : پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله خلأ بزرگ و مهمى را در حيات امت اسلامى پر مىكرد و مسئوليتها و كارهاى او تنها دريافت وحى الهى و رساندن به مردم نبود ، بلكه وظايف زير را هم بر عهده داشت :
1 . تفسير قرآن و شرح اهداف آن و كشف رموز و اسرار كتاب خدا .
2 . بيان احكام موضوعات و مسائلى كه در زمان حيات و دعوتش پيش مىآمد .
3 . پاسخ به حملههاى شكّ آفرين و سئوالهاى دشوار و شبههانگيز كه دشمنان اسلام از يهود و نصارى بر مىانگيختند .
4 . حفاظت از دين در برابر تحريف و دستكارى و مراقبت از آن چه مسلمانان از اصول و فروع دين از او مىآموختند ، تا در آن موارد نلغزند .
امامت نزد شيعهء اماميه حقّ كسى است كه اين خلأ بزرگ را كه با رحلت پيامبر صلى الله عليه و آله