براى ترويج و تحكيم پايههاى حكومت اربابانشان بهره گرفته و در اين راستا حديثهايى هم ساخته و پرداختهاند كه در همين فصل توضيح داده مىشود . از سوى ديگر حديث پرچمهاى سياه - بر فرض صحّت آن ، كه حاكم نيشابورى بر مبناى بخارى و مسلم ، پذيرفته است « 1 » - تنها بيانگر خروج لشكر پشتيبان حضرت مهدى از سوى مشرق است و بر مطلب ديگر دلالت ندارد .
گروه دوم : حديثهايى كه تصريح به اين معنى - مهدى از فرزندان عباس - دارد :
1 - حديث [ مهدى از فرزندان عمويم عباس است ]
سيوطى در « الجامع الصغير » آن را نقل كرده و مىگويد : « حديث ضعيفى است » « 2 »
مناوى شافعى در « فيض القدير » دربارهاش گويد : « دار قطنى آن را به عنوان حديث آحاد آورده است . و ابن جوزى گويد : در رجال آن محمّد بن وليد مقرى است ، كه دربارهاش ابن عدى گويد : حديث را كم و زياد ، در آن دزدى ، اسناد متنها را زيرورو مىكند ، و ابن ابى معشر دربارهاش گويد : او دروغگو است . و سمهودى گويد :
روايات قبل و بعدش ، صحيحتر است . ولى در راويان اين حديث ( محمّد بن وليد ) جعلكنندهء پست ، مىباشد . » « 3 »
هامش
( 1 ) - مستدرك ، حاكم نيشابورى ، ج 4 ، ص 502 .
( 2 ) - الجامع الصغير ، ج 2 ، ص 672 ، ح 9242 .
( 3 ) - « فيض القدير شرح الجامع الصغير » ج 6 ، ص 278 ، ح 9242 .