دستهاى ديگر هم از ياران ائمه عليهم السّلام و غير آنان ، پس از رحلت پدر بزرگوارشان يعنى در دوران غيبت صغرى از سال 260 ه . ق تا 329 ه . ق شرفياب محضر مبارك آن امام همام شده و بر اين ملاقات ، گواهى دادهاند . و از آنجا كه تعداد اين افراد بسيار است ، تنها به برخى از آنان كه بزرگان از پيشينيان ذكر كردهاند ، بسنده مىكنيم .
بزرگانى مانند مرحوم كلينى ( متوفاى 329 ه . ق ) كه تقريبا تمام دوران غيبت صغرى را درك كرده است . و مرحوم صدوق ( متوفاى 381 ه . ق ) كه بيش از بيست سال از عمرش را در آن دوران زيسته است . و مرحوم شيخ مفيد ( متوفاى 413 ه . ق ) و مرحوم شيخ طوسى ( متوفاى 460 ه . ق ) اخبارى مفصّل در اين زمينه نقل كردهاند ، كه از ميان انبوه روايات اين بزرگان به ذكر چند روايت اكتفا مىكنيم :
1 - روايت مرحوم كلينى در اصول كافى با اسناد صحيح : از محمّد بن عبد اللّه و محمّد بن يحيى ، از عبد اللّه بن جعفر حميرى ، كه گفت :
« من و شيخ ابو عمرو ( عثمان بن سعيد عمرى ) نزد احمد بن اسحاق رفتيم . احمد بن اسحاق اشاره كرد كه دربارهء جانشين امام از عثمان بن سعيد سؤال كنم . لذا به او گفتم : اى ابو عمرو ، سؤالى دارم كه خود دربارهاش شكى ندارم - تا آنجا كه مقام عمرى را بزرگ داشته و مورد اعتماد بودن او را از زبان ائمه عليهم السّلام بيان كردم - در اينجا ابو عمرو به سجده افتاد و گريست و سپس گفت : حاجتت را بپرس .
گفتم : تو خود جانشين بعد از ابو محمّد عليه السّلام را ديدى ؟
المهدي المنتظر ( ع ) في الفكر الإسلامي ( مهدى منتظر ( ع ) در انديشه اسلامى ) ( فارسى ) — صفحة 163
مساهمون: السيد ثامر العميدي
ص١٦٣