غيبت اول ، كسى جز شيعيان خاص از جاى او خبر ندارد . و در ديگرى كسى جز خدمتگزاران خاصش از جاى او خبر ندارند » . « 1 »
در صدور اين سخن از حضرت صادق عليه السّلام شكّى نيست ، چون تمامى راويان آن مورد اعتماد و موثق مىباشند . و دلالت آن بر امام مهدى بن حسن العسكرى عليه السّلام بسان روشنايى خورشيد در نيمروز ، روشن و آشكار است .
8 - در كمال الدين به اسناد صحيح آمده است : پدرم از عبد اللّه بن جعفر حميرى ، از ايوب بن نوح از محمّد بن ابو عمير از جميل بن دراج ، از زراره روايت شده كه گفت : حضرت صادق عليه السّلام فرمودند :
« زمانى بر مردم فرا رسد كه امامشان از ايشان غايب مىشود » .
عرض كردم : در آن زمان مردم چه مىكنند ؟ فرمود :
« به همان دستورى كه برآنند چنگ مىزنند تا - حقايق ديگر - برايشان آشكار شود » . « 2 »
9 - در اصول كافى ، از على بن ابراهيم از پدرش ، از ابن ابو عمير ، از
هامش
( 1 ) - « للقائم غيبتان ، احداهما قصيرة ، و الاخرى طويلة ، و الغيبة الاولى لا يعلم بمكانه فيها الا خاصة شيعته ، و الاخرى لا يعلم بمكانه فيها الا خاصة مواليه » .
اصول كافى ، ج 1 ، ص 340 ، ح 19 ، باب 80 .
( 2 ) - « يأتى على الناس زمان يغيب عنهم امامهم . فقلت له : ما يصنع الناس فى ذلك الزمان ؟ قال : يتمسّكون بالامر الذى هم عليه حتى يتبيّن لهم » .
كمال الدين ، ج 2 ، ص 350 ، ح 44 ، باب 33 .