هارون عليه السلام به حضرت على عليه السلام به وديعت نهاد ، يعنى كسى كه از معصوم از خطا و مصون از نقصان هاست . آن بزرگ ، از حديث منزلت براى دلالت بر عصمت امام عليه السلام و وجوب اطاعت و پيروى از او بهره گرفته است ، همانگونه كه اطاعت رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم واجب است ، چون كاملًا بر مسير روشن اوست .
بنابراين بى ترديد ، اين حديث دلالت دارد بر وجوب اطاعت از حضرت امير عليه السلام و عصمت و افضليت و اعلميّت ايشان ، و بدين ترتيب او متعيّن براى خلافت است ، و آشكار مىشود كه ديگرى را حقّى در آن نيست . بدين ترتيب ، سقوط سخنان بيهودهى دشمنان روشن مىگردد ، و گفتههاى گمراهكنندهى اعور وابنتيميه به باد هوا مىرود .
افزون بر آن ، اين حديث ، بهرههاى ديگرى را شامل مىشود : از جمله :
يكم . كلام امام عليه السلام : « اهل جماعت ، منم و هر كسى كه از من پيروى مىكند هرچند كه اندك باشند . » از اين كلام برمىآيد كه هر وقت دستورى در پيروى جماعت و همراهى با جماعت و مانندش رسيده باشد ، فرمان به پيروى از ايشان است و كسانى كه پيرو آن حضرت باشند .
نيز وجوب اطاعت و پيروى از ايشان ، و در پى آن عصمت ايشان و مشخّص بودنشان براى امامت و خلافت را مىرساند .
حضرتش بر اين مطالب با كلام خود تأكيد كرد كه فرمود : « و آن بنا بر فرمان خداوند و فرمان پيامبرش است . »
دوم . فرمود : « اهل جدايى ، مخالفان من و مخالفان پيروان من هستند . » اين نيز وجوب پيروى از ايشان و نكوهش مخالفت با ايشان را مىرساند ، كه خود ، دليل بر عصمت است .
سوم . فرمود : « اهل سنّت . . . » پس از معرّفى « اهل جماعت » آنگونه كه دانستيد ، دلالت دارد بر اين كه اهل سنّت پيروان ايشان مىباشند نه سرسپردگان به ديگرى ، هر چند كه ديگران به اين نام ، خوانده شدهاند .
چهارم . فرمود : « اهل بدعت . . . » مراد از آنان - پس از شناسايى اهل سنّت و
خلاصهء عبقات الانوار (حديث منزلت) (فارسى) — صفحة 563
مساهمون: السيد مير حامد حسين الهندي
ص٥٦٣