حديث را گروهى از صحابه از رسول خدا صلى الله عليه و آله روايت كردهاند ، از جملهى آنان :
1 . عمر ؛ 2 . على ؛ 3 . ابنعباس ؛ 4 . معاويه ؛ 5 . عبداللَّهبنجعفر ؛ 6 . جابربنعبداللَّه ؛ 7 . جابربنسمرة ؛ 8 . ابوسعيد ؛ 9 . براءبنعازب ؛ 10 . زيدبنابىاوفى ؛ 11 . نبيطبنشريط ؛ 12 . حبشىبنجنادة ؛ 13 . مالكبنحويرث ؛ 14 . انسبنمالك ؛ 15 . ابوالفيل ؛ 16 . امسلمة ؛ 17 . اسماءبنت عميس ؛ 18 . فاطمهبنت حمزه
ابنعساكر اين حديثها را در تاريخ خود در شرح حال على ، نقل كرده و مجموعهاى نيكو و سودمند به بار آورده كه آن را بر موارد همانند و مشابه و همسان برترى فراوان داده است . « 1 » ابنكثير ، از خداوند خواسته تا روز قيامت او را مورد رحمت قرار دهد .
اعتراف عسقلانى
ابنحجر عسقلانى پس از روايت حديث از گروهى صحابه گويد : « اين حديث به روايت راويان ديگر به جز سعد از پيامبر صلى الله عليه و آله نقل شده است از جمله :
1 . عمر ؛ 2 . على ؛ 3 . ابوهريرة ؛ 4 . ابنعبّاس ؛ 5 . جابربنعبداللَّه ؛ 6 . براء ؛ 7 . زيدبنارقم ؛ 8 . ابوسعيد ؛ 9 . انس ؛ 10 . جابربنسمرة ؛ 11 . حبشىبنجنادة ؛ 12 .
معاويه ؛ 13 . اسماءبنت عميس و افرادى ديگر
ابن حجر افزايد : ابنعساكر در شرححال علىبنابىطالب ، تمام نقلهاى آن را برشمرده است . « 2 »
سخن ابنحجر مكّى
ابنحجر مكّى هنگام روايت اين حديث گويد :
« دو شيخ ( بخارى و مسلم ) آن را از سعدبنابىوقّاص ؛ احمد و بزار از ابوسعيد
هامش
( 1 ) . تاريخ ابنكثير : 7 / 341 - 342 .
( 2 ) . فتح البارى فى شرح صحيح البخارى : 7 / 60 .