ياران رسول خدا صلى اللّه عليه و آله ، ابن مسعود را كتك زد تا مرد و قرآنش را بسوخت و عمّار را بقدرى كتك زد تا به فتق مبتلا شد و جناب ابو ذر را كتك زد و به « ربذه » تبعيد نمود ،
رفتار عثمان با ابو ذر
عثمان - درباره صحابه محترم پيغمبر ( ص ) رفتار ناپسنديده بسيار كرد و مخالفان خود را بشكنجه و آزار ميكشيد .
ابن مسعود ، را چندان زد ، كه از شدت ضرب از دنيا رفت چون قرآئت او را نپسنديد ، و مصحف او را آتش زد ، و جزاى مخالفت در قرآئت كشتن نيست .
بعضى امرآء خويشتن را لائق اختراع مجازات ميدانند ، و در شرع اسلام هيچ مجازات حتى سبك براى هر گناه سنگين به ( ولاة ) واگذار نشده است .
و عمار ياسر را چنان لگد زد ، كه مبتلا به « فتق » شد . و ابو ذر را كتك زد بىآنكه عطا و اجرائى براى او معين كند ، و ببدترين جاى تبعيد كرد ، تا از دنيا رفت بگرسنگى و از پيغمبر ( ص ) نقل ميكنند ( مثل اصحابى مثل النجوم بايهم اقتديتم اهتديتم ) « 1 » و اگر كسى اقتدآء بأبى ذر ميكرد كه مخالفت و بدگوئى با عثمان بمقتضاى اين حديث هدايت يافته بود .
برخى از مردم زمان ما براى بهانهء عذر عثمان گفتند « ابو ذر اشتراكى بود . . . ؟ ! » ازين جهت تبعيد او را صواب ديد ، اين خود عكس واقع است ، زيرا كه اعتراض ابو ذر آن بود كه بايد املاك و اموال را به صاحبان خاص داد ، نه والى تصرف كند و در دين اسلام حكم همان است كه ابو ذر ميگفت .
عثمان - نخستين كسى است كه سبّ صحابه كرد ، و پيش از وى صحابه با همه مخالفتها حرمت يكديگر را محفوظ ميداشتند ، چنان كه واقدى روايت كرده كه عثمان گفت :
( اشيروا علّى فى هذا الشيخ الكذاب أما أن أضربه او احبسه او أقتله . )
هامش
( 1 ) - حديث موضوعه است به كتاب : حديث ما رجوع شود