و اعلموا أنّ هذا القرآن هو النّاصح الّذي لا يغشّ ، و الهادي الّذي لا يضلّ ، و المحدّث الّذي لا يكذب . و ما جالس هذا القرآن أحد إلّا قام عنه بزيادة أو نقصان : زيادة في هدى ، أو نقصان من عمى . ( 7 ) و اعلموا أنهّ ليس على أحد بعد القرآن من فاقة ، و لا لأحد قبل القرآن من غنى ، فاستشفوه من أدوائكم ، و استعينوا به على لأوائكم . ( 8 ) فإنّ فيه شفاء من أكبر الدّاء : و هو الكفر و النّفاق ، و الغيّ و الضّلال ، فاسألوا اللّه به ، و توجّهوا إليه بحبهّ ، و لا تسألوا به خلقه ، إنهّ ما توجهّ العباد إلى اللّه تعالى بمثله .
( 9 ) و اعلموا أنهّ شافع مشفّع ، و قائل مصدّق ، و أنهّ من شفع له القرآن يوم القيامة شفّع فيه ، و من [ و ] بدانيد بدرستى كه اين قرآن - او - نصيحت كننده است آنك خيانت نكند ، و راه نماينده [ است ] آنك گمراه نكند ، و حديث گوينده [ است ] آنك دروغ نگويد ، و همنشينى نكند با اين قرآن هيچ يكى الّا آنك برخيزد از [ مجلس او ] به زيادتى يا نقصانى : زيادتى در راه راست و تقوا ، و نقصان در كورى [ و گمراهى ] . ( 7 ) [ و ] بدانيد بدرستى كه نيست بر هيچ يكى پس از [ آموختن علم ] قرآن از درويشى ، و نه مر يكى را پيش از [ آموختن علم ] قرآن از توانگرى ، پس طلب شفا كنيد از جميع دردهاى شما ، و يارى خواهيد بر قرآن بر سختى هاى شما . ( 8 ) بدرستى كه در او شفا است از بزرگ ترين دردها ، و آن كفر است و منافقى و بى راهى و گمراهى ، پس خواهش كنيد خدا را به قرآن ، و رو فرا كنيد به او به دوستى او ، و سؤال مكنيد به اين [ قرآن ] از خلق او براى رزق ، [ بدرستى كه ] رو فرا نكنند بندگان خدا وا خداى تعالى به [ وسيلهء چيزى كه نيست ] مثل قرآن . ( 9 ) و بدانيد كه او شفاعت خواهنده [ اى است كه ] مقبول افتاده شفاعت [ او ] ، و گوينده [ اى است كه ] راست گفته ، و بدرستى كه هر كس كه شفاعت كند براى او قرآن روز قيامت ، قبول كنند در او شفاعت او ، و
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 427
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٤٢٧