إلّا خوفا من أن يطالب بدمه ، لأنهّ مظنتّه . ( 1 ) و لم يكن في القوم أحرص عليه منه ، فأراد أن يغالط بما أجلب فيه ليلتبس الأمر و يقع الشّكّ . ( 2 ) و و اللّه ما صنع في أمر عثمان واحدة من ثلاث : لئن كان ابن عفّان ظالما - كما كان يزعم - لقد كان ينبغي له أن يوازر قاتليه ، و أن ينابذ ناصريه . ( 3 ) و لئن كان مظلوما لقد كان ينبغي له أن يكون من المنهنهين عنه ، و المعذّرين فيه . ( 4 ) و لئن كان في شكّ من الخصلتين ، لقد كان ينبغي له أن يعتزله و يركب به خون عثمان ، براى آنك او [ بود ] جاى گمان بردن و جاى تهمت به او . ( 1 ) و نبود در قوم حريص [ تر ] از او بر قتل عثمان - و روايت كردند كه او منع كرد از دفن كردن او تا نه روز - پس خواست كه در غلط افكند بدانچه گرد كرد مردم را در قتل او ، تا پوشيده شود كار ، و واقع شود شك و گمان . ( 2 ) بحقّ خدا كه نكرد طلحه در كار عثمان يكى از سه تا [ كار را ] : اگر بود پسر عفّان ظالم - چنان كه [ گمان مى كرد ] - بدرستى كه بود سزاوار مر او را كه معاونت كند كشندهء او را ، و محاربت كند نصرت كنندهء او را . ( 3 ) و اگر بود مظلوم ، بدرستى كه بود سزاوار مر او را كه باشد از باز دارندگان [ مردم ] از [ كشتن او ] ، و [ از ] عذر گويندگان در [ بارهء ] او . ( 4 ) و اگر بود [ طلحه ] در شك و گمان از [ اين ] دو خصلت ، بدرستى كه بود سزاوار مر او را كه دور شود از او ، و سوار شود به جانبى ، و بگذارد مردمان را با
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 422
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٤٢٢