جحدوه ، و ليثبتوه بعد إذ أنكروه . ( 1 ) فتجلّى سبحانه لهم في كتابه من غير أن يكونوا رأوه بما أراهم من قدرته ، و خوّفهم من سطوته ، و كيف محق من محق بالمثلات و احتصد من احتصد بالنّقمات ( 2 ) إنهّ سيأتي عليكم من بعدي زمان ليس فيه شيء أخفى من الحقّ ، و لا أظهر من الباطل ، و لا أكثر من الكذب على اللّه و رسوله ، و ليس عند أهل ذلك الزّمان سلعة أبور من الكتاب إذا تلي حقّ تلاوته ، و لا أنفق منه إذا حرّف عن مواضعه ، و لا في البلاد شيء أنكر من المعروف و لا أعرف من المنكر .
( 3 ) فقد نبذ الكتاب حملته ، و تناساه حفظته : فالكتاب يومئذ و أهله منفيان طريدان ، و صاحبان مصطحبان في بودند ، و اقرار كنند به او پس آن گاه كه انكار كردند او را ، و ثابت كنند بعد از او كه منكر بودند . ( 1 ) پس ظاهر [ كر ] د به دلايل [ وجود خود را ] - پاك است او - براى ايشان در كتاب خود ، از غير آن كه ديده باشند او را به آنچه بنمود ايشان را از آثار قدرت خود ، و بترسانيد ايشان را از حملهء خود ، و چه گونه بكاست و نيست كرد آن كس را كه نيست كرد به عقوبات ، [ و چه گونه ] بدرود آن كس را كه بدرود به عذاب ها و كين ها و سختى ها ( 2 ) امر و شان - زود بود كه بيايد بر شما از پس من زمانه [ اى كه ] نباشد در او چيزى پنهان تر از حق ، و نه ظاهرتر از باطل و ناحق ، و نه بيشتر از دروغ بر خدا و رسول او ، و نباشد نزديك اهل آن زمانه و روزگار كالايى كاسدتر از كتاب قرآن چون بخوانند سزاى خواندن او ، و نه رواج تر از او چون بگردانند از جاى گاه او ، و نه در شهر باشد چيزى زشت تر از نيكوئى ، و نباشد شناختهتر و نيكوتر از منكرات . ( 3 ) بدرستى كه بينداختند كتاب را برداشت [ گان ] آن ، و بفراموشيده باش [ ند ] آن را نگهبا [ نا ] ن او ، پس كتاب آن روز و اهل آن ، دور شوندگان
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 332
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٣٣٢