فيعلم سبحانه ما في الأرحام من ذكر أو أنثى ، و قبيح أو جميل ، و سخيّ أو بخيل ، و شقيّ أو سعيد ، و من يكون للنّار حطبا ، أو في الجنان للنّبيّين مرافقا . ( 5 ) فهذا علم الغيب الّذي لا يعلمه أحد إلّا اللّه ، و ما سوى ذلك فعلم علمّه اللّه تعالى نبيهّ صلّى اللّه عليه و آله ، فعلمّنيه ، و دعا لي بأن يعيه صدري ، و تضطمّ عليه جوانحي . ( 6 )
129 - و من كلام له عليه السلام فى ذكر الموازين و المكاييل
عباد اللّه إنّكم - و ما تأملون من هذه الدّنيا - أثوياء نرينه يا مادينه ، و زشت يا خوب ، و سخىّ يا بخيل ، و بد بخت يا نيك بخت ، و هر كه باشد براى دوزخ هيزم ، يا در بهشت ها مر پيغمبران را همنشين . ( 5 ) پس اين است علم غيب آنك نداند آن را هيچ يكى جز خداى تعالى ، و آنچه جز از اين است پس علمى است كه تعليم داد آن را خداى تعالى پيغمبر خود را - درود داد خدا بر او و آل او - پس تعليم داد او مرا آن علم [ را ] ، و دعا گفت مرا به آن كه ياد گيرد و نگه دارد سينهء من ، و جمع آرد و گرد فرو گيرد بر او پهلوهاى من . ( 6 ) 129 - و از خطبههاى او است - عليه السّلام در ياد كردن ترازوها و پيمانهها اى بندگان خدا بدرستى كه شما و آنچه اميد مى داريد از اين دنيا مقيم [ و ] مهمانان [ ايد ]