و ناسخه و منسوخه ، و رخصه و عزائمه ، و خاصهّ و عامهّ ، و عبره و أمثاله ، و مرسله و محدوده ، و محكمه و متشابهه . ( 32 ) مفسّرا جمله ، و مبيّنا غوامضه ، بين مأخوذ ميثاق علمه ، و موسّع على العباد في جهله ، و بين مثبت في الكتاب فرضه ، [ و ] معلوم في السّنّة نسخه ، و واجب في السّنّة أخذه ، و مرخّص في الكتاب تركه ، و بين واجب لوقته ، و زائل في مستقبله . و مباين بين حرامه ، من كبير أوعد عليه نيرانه ، أو صغير أرصد له غفرانه ، و بين مقبول في أدناه ، و موسّع في أقصاه . ( 33 ) واجب هاى او ، و نسخ كنندهء او و نسخ كردهء او ، و رخصت هاى او و فريضههاى او ، و خاصّ او و عام او ، و عبرت هاى او و مثل هاى او ، و رها كردهء او و حد بديد كردهء او ، و محكم [ او ] و متشابه او . ( 32 ) تفسير كرده [ آن حضرت ] جملههاى او [ را ] ، و بيان كرده مشكل هاى او [ را ] ، ميان [ آنچه از احكام كه ] فرا گرفته [ شده ] عهد به دانش او ، و [ آنچه ] فراخ گرفته [ شده ] بر بندگان در نادانستن آن ، و ميان [ آنچه ] ثابت كرده در كتاب واجب [ بودن ] او ، [ و ليكن ] دانسته [ شده ] در شريعت منسوخ [ بودن ] او ، و [ ميان آنچه ] واجب [ شد ] در نهاد رسول فرا - گرفتن او ، [ و ليكن ] رخصت داده [ شده ] در كتاب ترك او ، و ميان [ آن حكم كه ] واجب [ است ] مر وقت او ، و زايل شونده در آيندهء [ او ] ، و جدا كننده ميان حرام او : از گناه بزرگ كه بيم كرد بر او به آتش هاى خود ، يا گناه خرد كه بساخت براى آن آمرزش او ، و ميان قبول كرده در نزديكتر او ، و فراخ فرا گرفته در دور تر او ( 33 )
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 12
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص١٢