4 / 31 - 25
25 . و هر كه نتواند از شما افزونى كه به زنى كند آزادان گروندگان پس از آنچه خداوند شد دستهاى شما از كنيزكان شما گروندگان ، و خداى داناتر است به گرويدن شما ، برخى شما از برخى ، پس به زنى كنيد ايشان را به دستورى خداوندان ايشان و دهيد ايشان را مزدهاى ايشان به نيكى . پارسايان نه ريزندگان و نه فراگيرندگان دوستان ، پس چون به شوهر داده شوند پس اگر آيند به زشت پس بر ايشان نيمهء آنچه بر آزادان از عذاب ، آنت مر آنى را كه ترسد از رنج از شما و كه شكيبايى كنيد بهتر است مر شما را و خداى آمرزگار است بخشايشگر .
26 . مىخواهد خداى كه پديد كند براى شما و نمايد شما را رفتهاى آنانى كه از پيش شما ، و توبهپذيرد بر شما و خداى داناست راست آور .
27 . و خداى مىخواهد كه توبهپذيرد بر شما و مىخواهد آنانى كه پىروى مىكنند آرزوها را كه چسبند چسبيدن بزرگ .
28 . مىخواهد خداى كه سبك كند از شما و آفريده شد مردم سست .
29 . اى آنانى كه گرويدند ! مخوريد [ 100 ] خواستههاى خويش را ميان شما به ناشايست مگر كه باشد بازرگانى از پسندكارى از شما و مكشيد تنهاى خويش را بدرستى كه خداى بود و هست به شما بخشايشگر .
30 . و هر كه كند آنت گذشتنى از اندازه و ستم كردنى ، پس زود در آريم او ر « 1 » در آتشى ، و بود و هست آن بر خداى آسان .
31 . اگر بيكسو شويد بزرگهاى آنچه بازداشته مىشويد از آن ، در گذاريم از شما بديهاى شما را و در آريم شما را درآوردن جايى خوب .
هامش
( 1 ) . اور - او را