تخطي إلى المحتوى الرئيسي

القرآن الكريم (فارسى) — صفحة 669

مساهمون:

ص٦٦٩
دَرَجاتٍ
( انعام 83 ) پايه‌گاهها
دَرَجَةً *
( نساء 95 ؛ حديد 10 ) پايه‌گاه
الدَّرْكِ
( نساء 145 ) پايه‌گاه
دُرِّيٌّ
( نور 35 ) درخشنده و تابنده
دَسَّاها
( شمس 10 ) خاك‌پوش كرد آن را
دُعاءَ
( نور 63 ) خواند
دَعْواهُمْ
( اعراف 5 ) گفتار ايشان
دِفْءٌ
( نحل 5 ) تبشى
دَكًّا
( اعراف 143 ) كوفته
دَكَّاءَ
( كهف 98 ) كوفته
فَدُكَّتا
( حاقه 14 ) ( پس ) كوفته شوند در هم ديگر
لِدُلُوكِ
( اسراء 78 ) وقت گشتن
دَلْوَهُ
( يوسف 19 ) دول خويش
ما دَلَّهُمْ
( سبأ 14 ) نكرد رهنمونى ايشان را
فَدَمْدَمَ
( شمس 14 ) ( پس ) نيستى انداخت
دَمَّرَ
( محمد 10 ) هلاكى انداخت
دَمَّرْنا
( اعراف 137 ) نيست گردانيديم
الدُّنْيا
( انعام 32 ) فروتر
الدَّوَابِّ
( انفال 22 ) جنبندگان
دُولَةً
( حشر 7 ) دست به دست دادهء
دُونِ *
( نساء 139 ؛ اعراف 168 ) فرود
دُونِنا
( انبياء 43 ) فرود ما
دِهاقاً
( نبأ 34 ) پراپر
دَيَّاراً
( نوح 26 ) باشندهء سراى
الدِّينَ *
( بقره 132 ؛ اعراف 29 ؛ شورى 13 ؛ فتح 28 ) كيش
الدِّينُ
( توبه 36 ) شمار
الدِّينِ
( واقعه 56 ) شمار و پاداشت
بِالدِّينِ
( تين 7 ) ( به ) شمار
ذَا الْكِفْلِ
( ص 48 ) خداوند پذيرفتارى
ذا مَتْرَبَةٍ
( بلد 16 ) خداوند خاك
ذا مَقْرَبَةٍ
( بلد 15 ) با خويشى
بِذاتِ
( لقمان 23 ) ( به ) خواوند
ذاتِ الرَّجْعِ
( طارق 11 ) با باران
ذاتِ الصَّدْعِ
( طارق 12 ) با شكاف
ذاتَ لَهَبٍ
( لهب 3 ) با زبانه
وَ الذَّارِياتِ
( ذاريات 1 ) ( سوگند به آن ) باشندگان
لِلذَّاكِرِينَ
( هود 114 ) ( مر ) پند گيرندگان را
ذاهِبٌ
( صافات 99 ) رونده
ذِراعاً
( حاقه 32 ) ( از جهت ) ارش
ذَرْعاً
( هود 77 ) دل
ذَرْعُها
( حاقه 32 ) گز ، ارش آن
ذَرُوا *
( انعام 120 ؛ جمعه 9 ) گذاريد
ذَرْهُمْ
( انعام 91 ) گذار ايشان را
ذَكَرٍ *
( نحل 97 ؛ نساء 124 ) نرينه
ذَكَرٍ
( آل عمران 195 ) مردينه
لِلذَّكَرِ
( نساء 11 ) ( مر ) نرينه را
ذِكْرٌ *
( اعراف 63 ؛ ص 32 ) يادكردى
ذِكْرَ *
( يوسف 42 ؛ ص 32 ) ياد كرد
الذِّكْرَ
( فرقان 18 ) ياد كرد
الذِّكْرِ
( ص 1 ) بزرگوارى
ذِكْراً
( طه 113 ) پندى و ياد كردى
ذَكَرَهُ
( عبس 12 ) ياد كندش
بِذِكْرِهِمْ
( مؤمنون 71 ) ياد كرد و پند ايشان
ذَكِّرْهُمْ
( ابراهيم 5 ) ياد ده ايشان را
ذُكِّرُوا
( صافات 13 ) فرا ياد داده شوند
ذِكْرى
( هود 120 ) ياد كرد
ذِكْرى
( شعراء 209 ) ياد كردى و پندى
ذَلَّلْناها
( يس 72 ) رام كرديم آن را
ذَنُوباً
( ذاريات 59 ) بهرهء
ذُو رَحْمَةٍ
( انعام 147 ) خداوند بخشايش
ذُو سَعَةٍ
( طلاق 7 ) خداوند فراخى دست
ذُو الْقُوَّةِ
( ذاريات 58 ) خداوند نيرو
ذِي مَسْغَبَةٍ
( بلد 14 ) باگرسنگى
رابِياً
( رعد 17 ) بالا ايستاده
راجِعُونَ
( بقره 46 ) بازگردندگان
لَرادُّكَ
( قصص 85 ) ( هراينه ) بازگردانندهء تو
رَادُّوهُ
( قصص 7 ) بازگردانيدگان او
بِرَادِّي
( نحل 71 ) ( هراينه ) بازدهندگان
الرَّاسِخُونَ
( نساء 162 ) استواران
راسِياتٍ
( سبأ 13 ) استواران
الرَّاشِدُونَ
( حجرات 7 ) راه راست يافته‌گان
راضِيَةٍ
( قارعه 7 ) پسنديده
راغِبٌ
( مريم 46 ) روى گرداننده
راغِبُونَ
( توبه 59 ) آهنگ كنندگان
راغِبُونَ
( قلم 32 ) آهنگ كنندگان ، ميل كنندگان
رافِعَةٌ
( واقعه 3 ) بلند بردارنده
راقٍ
( قيامة 27 ) افسونگر
راكِعاً
( ص 24 ) ركوع‌كنان
راكِعُونَ
( مائده 55 ) ركوع‌كنان
الرَّاكِعُونَ
( توبه 112 ) پشت خم كنندگان
الرَّاكِعِينَ
( بقره 43 ) پشت خم دهندگان
رانَ
( مطففين 14 ) غلبه كرد
راوَدْتُهُ
( يوسف 32 ) خواندم او را
راوَدْتُهُ
( يوسف 51 ) خواندم او را ، فريفتم
راوَدُوهُ
( قمر 37 ) فاخواستند او را
القرآن الكريم (فارسى) — صفحة 669 | كتاب الله تبارك وتعالى / مجهول ، قرن دهم