الْحُرُمُ
( توبه 5 ) ،
حُرُمٌ
( توبه 36 ) شكوهمندان
حُرِّمَتْ
( نساء 23 ) بازبسته شد
حُرِّمَتْ
( مائده 3 ) بازداشته شد
حَرَّمْنا
( انعام 146 ) بازبسته كرديم
حَرَّمُوا
( انعام 140 ) بستند و بازداشتند
الْحَرُورُ
( ملائكه 21 ) تفت باد
حَرِيرٌ
( حج 23 ) جامهء ابريشمين
حَرِيصٌ
( توبه 128 ) آزآور
الْحَرِيقِ
( انفال 50 ) سوزان
حِساباً
( نبأ 36 ) پسنده
حِسابُهُمْ
( شعراء 113 ) شمار ايشان
حِسانٌ
( رحمن 70 ) خوبان
حُسْباناً
( كهف 40 ) آتش باران
حَسِبَتْهُ
( نمل 44 ) پنداشت او را
حَسْبُنَا *
( آل عمران 173 ؛ مائده 104 ) بسندهء ما
حَسْبُهُمْ
( توبه 68 ) بسندهء ايشان
حَسْبِيَ
( توبه 129 ) بسندهء من
حَسَداً
( بقره 109 ) بدخواهى
حَسَراتٍ *
( بقره 167 ؛ ملائكه 8 ) ارمانها
حَسْرَةً
( آل عمران 156 ) ارمانى
حَسْرَةً
( انفال 36 ) ارمانى ، پشيمانى
الْحَسْرَةِ
( مريم 39 ) ارمان
لَحَسْرَةٌ
( حاقه 50 ) ( هراينه ) ارمان
حَسْرَتَنا
( انعام 31 ) ارمانا
يا حَسْرَتى
( زمر 56 ) اى ارمانا
حَسُنَ
( نساء 69 ) ،
حَسُنَتْ
( كهف 31 ) نيكا
حُسُوماً
( حاقه 7 ) برّندگان ، پياپى و پركنندگان
حَسِيباً
( اسراء 14 ) شمارگر
حَسِيباً
( احزاب 39 ) نگهبانى و پاداشت دهى
حَسِيباً *
( نساء 6 ، 86 ) شمار كننده
حَسِيرٌ
( ملك 4 ) كند
حَسِيسَها
( انبياء 102 ) آواز و نرّست آن
حَشَرْنا
( انعام 111 ) گرد كرديمى
حَشَرْناهُمْ
( كهف 47 ) برانگيختيم ايشان را
حَصْحَصَ
( يوسف 51 ) پديد آمد
حَصُوراً
( آل عمران 39 ) خويشتندار
حَصِيدٌ
( هود 100 ) درويده
الْحَصِيدِ
( ق 9 ) درويدن
حَصِيداً
( يونس 24 ) درويده ، گويى به شمشير انجيده
حَصِيراً
( اسراء 8 ) جاى بازداشتن
حَضَرَ
( بقره 133 ) فراز آمد
حَضَرَ
( بقره 180 ) فراز آيد
حُطاماً
( زمر 21 ) كوفته
حُطاماً
( واقعه 65 ) كوفته و ريزيده
حِطَّةٌ
( بقره 58 ) فرو نهادن
حِطَّةٌ
( اعراف 161 ) انداختن
حَظًّا
( مائده 13 ) بهره
حَظِّ
( نساء 176 ) بخش
حُفْرَةٍ
( آل عمران 103 ) كنده
حِفْظاً
( صافات 7 ) نگاه داشت
حَفَظَةً
( انعام 61 ) نگاهبانان
حَفَفْناهُما
( كهف 32 ) گرد درآورديم آن دو
حَفِيًّا
( مريم 47 ) مهربان
حَقَّ
( اعراف 30 ) سزا شد
حَقَّ *
( سجده 13 ؛ احقاف 18 ) راست شد
فَحَقَّ
( صافات 31 ) ( پس ) سزاگشت
بِالْحَقِّ
( بقره 119 ) ( به ) سزا و درست
بِالْحَقِّ
( انعام 151 ) ( به ) سزا
بِالْحَقِّ *
( جاثيه 22 ؛ احقاف 3 ) ( به ) استوار كارى
بِالْحَقِّ
( تغابن 3 ) ( به ) راستى و درستى
لَلْحَقُّ
( بقره 149 ) ( هراينه ) درست و راست
الْحَقَّ
( انعام 57 ) سزا
الْحَقِّ
( انعام 62 ) سزاوار
حَقٍّ
( هود 79 ) بهرهء
الْحَقُّ
( هود 120 ) راست و سزا
الْحَقُّ
( حج 62 ) بىفنا هست است
الْحَقُّ
( فرقان 26 ) بسزا
الْحَقُّ
( نبأ 39 ) درست و سزا
حَقًّا
( نساء 151 ) درست
حَقًّا
( انفال 4 ) راست
حَقًّا
( انفال 74 ) راست و درست
حُقُباً
( كهف 60 ) سالها
حَقَّهُ
( اسراء 26 ) سزا و بهرهء او
الْحُكْمَ
( انعام 89 ) درستى در گفتار
الْحُكْمَ
( مريم 12 ) درستى سخن
الْحُكْمُ
( قصص 70 ) داور و فرمان
الْحُكْمَ
( جاثيه 16 ) درستكارى
الْحِكْمَةَ
( بقره 251 ) درست گفتارى
حِكْمَةٍ
( آل عمران 81 ) سخن درست
الْحِكْمَةَ
( نساء 54 ) دانش استوار
الْحِكْمَةَ
( مائده 110 ) درستى سخن
بِالْحِكْمَةِ
( نحل 125 ) ( به ) سخن استوار
حِكْمَةٌ
( قمر 5 ) درستكارى
الْحَكِيمُ
( آل عمران 62 ) راست داور
الْحَكِيمِ
( آل عمران 126 ) درستكار و درست گفتار