ياد كرد
ذِكْرى
( هود 120 ) ياد كرد
ذِكْرَ *
( يوسف 42 ؛ ص 32 ) ياد كرد
الذِّكْرَ
( فرقان 18 ) ياد كرد و پند ايشان
بِذِكْرِهِمْ
( مؤمنون 71 ) ياد كردى
ذِكْرٌ
( اعراف 63 ) ياد كردى ( پندى و - )
ذِكْراً
( طه 113 ) ياد كردى و پندى
ذِكْرى
( شعراء 209 ) ياد كندش
ذَكَرَهُ
( عبس 12 ) يار شوندگان ( هم بران و - )
مُقْتَرِنِينَ
( زخرف 53 ) يار كرده شدگان
مُقَرَّنِينَ *
( فرقان 13 ؛ ص 38 ) يار كرده شوند
يُصْحَبُونَ
( انبياء 43 ) يارى
الْفَتْحُ
( انفال 19 ) يارى خواستند
اسْتَفْتَحُوا
( ابراهيم 15 ) يارى خواهيد
تَسْتَفْتِحُوا
( انفال 19 ) يارى دهيد او را
تُعَزِّرُوهُ
( فتح 9 ) يارى كرده شدگان
الْمَنْصُورُونَ
( صافات 172 ) يارىگر
نَصِيراً
( نساء 173 ) يارىگر
رِدْءاً
( قصص 34 ) يارىگرا
النَّصِيرُ
( حج 78 ) يارىگران
أَنْصارٍ
( آل عمران 192 ) يارىگران من
أَنْصارِي
( آل عمران 52 ) يارىگر و رهاننده
نَصِيرٍ
( ملائكه 37 ) يافتنى
نَيْلًا
( توبه 120 ) يافتندى ( هراينه - )
لَوَجَدُوا
( نساء 64 ) يخنى نهيد
تَدَّخِرُونَ
( آل عمران 49 ) يدين خود ( به - )
بِيَدَيَّ
( ص 75 ) يكرويه كردم روى خويش را
وَجَّهْتُ وَجْهِيَ
( انعام 79 ) يك ماهه
شَهْرٌ
( سبأ 12 ) يگانه خود كند
يَخْتَصُّ
( بقره 105 ) يله كنم شما را
أُسَرِّحْكُنَّ
( احزاب 28 )