فرو گذاشته شود
يُتْرَكَ
( قيامة 36 ) فروگذاشته ، و يكسو نهاده
مَهْجُوراً
( فرقان 30 ) فرومانده
حَيْرانَ
( انعام 71 ) فرومايگان ، خسيسترين مردم چون جولاهگان
الْأَرْذَلُونَ
( شعراء 111 ) فرومايگان
أَراذِلُنا
( هود 27 ) فرومردگان
خامِدِينَ
( انبياء 15 ) فرومرده افتادهگان
جاثِمِينَ
( عنكبوت 37 ) فرو مىدوند
يَنْسِلُونَ
( انبياء 96 ) فرو مىگذاريم ( فرا مىگذاريم - )
نُمْلِي
( آل عمران 178 ) فرومىگيرد
يَغْشى
( آل عمران 154 ) فرو ندارند
يَكُفُّوا
( نساء 91 ) فرونشينندگان
الْقَواعِدُ
( نور 60 ) فرونگذارد
لا يَسْتَحْيِي
( احزاب 53 ) فرونگرى
اطَّلَعْتَ
( كهف 18 ) فرو نهادن
حِطَّةٌ
( بقره 58 ) فره آيندگان
الْغالِبُونَ
( انبياء 44 ) فره ( به آيندگان و - )
ظاهِرِينَ
( صف 14 ) فريادرس
صَرِيخَ
( يس 43 ) فريادرسندگان من
بِمُصْرِخِيَّ
( ابراهيم 22 ) فريبنده
خَتَّارٍ
( لقمان 32 ) فريبندهء ايشان
خادِعُهُمْ
( نساء 142 ) فريبى
غُرُوراً *
( نساء 120 ؛ انعام 112 ) فريفت
الْغُرُورِ
( آل عمران 185 ) فريفت
دَخَلًا
( نحل 92 ) فريفت
غُرُوراً
( احزاب 12 ) فريفت شما
غَرَّتْكُمُ
( جاثيه 35 ) فريفتم ( خواندم او را - )
راوَدْتُهُ
( يوسف 51 ) فريفته شديد
فُتِنْتُمْ
( طه 90 ) فزون
فَوْقَ
( نساء 11 ) فسوس
هُزُواً *
( مائده 58 ؛ لقمان 6 ؛ جاثيه 9 ) فسوس
لَهْواً
( اعراف 51 ) فسوس
سِخْرِيًّا
( ص 63 ) فسوس ( به - )
سِخْرِيًّا
( مؤمنون 110 ) فسوس دارد
يَسْتَهْزِئُ
( بقره 15 ) فسوس دارندگان
مُسْتَهْزِؤُنَ
( بقره 14 ) فسوس داشتند
سَخِرُوا
( انعام 10 ) فسوس كرده شد
اسْتُهْزِئَ
( رعد 32 ) فسوس كرده شود
يُسْتَهْزَأُ
( نساء 140 ) فسوس كنندگان
الْمُسْتَهْزِئِينَ
( حجر 95 ) فسوس مىدارند
يَسْخَرُونَ
( بقره 212 ) فسوس مىداريد
اسْتَهْزِؤُا
( توبه 64 ) فسوس مىداشتند
يَسْتَهْزِؤُنَ *
( انعام 5 ، 10 ؛ روم 10 ) فسوس مىكردند
يَسْتَهْزِؤُنَ
( مؤمن 83 ) فسوس مىكردند و استخفاف
يَسْتَهْزِؤُنَ
( زخرف 7 ) فسوس نداردا و خندستان مكندا
لا يَسْخَرْ
( حجرات 11 ) فسوس و خندستانى
هُزُواً
( فرقان 41 ) فسوس همىداشتندى
يَسْتَهْزِؤُنَ
( حجر 11 ) فسوس همىكردند
يَسْتَهْزِؤُنَ
( نحل 34 ) فيروزى
الْفَوْزُ *
( نساء 13 ؛ مائده 119 ؛ توبه 72 ؛ مؤمن 9 ؛ تغابن 9 ) فيروزيهاى خويش ( به - )
بِمَفازَتِهِمْ
( زمر 61 ) فيروزى يابيد
تُفْلِحُونَ
( مائده 35 ) فيروزى يافت ، برست
فازَ
( احزاب 71 ) قافيهگوى
شاعِرٌ *
( انبياء 5 ؛ طور 30 ) قافيهگويان
الشُّعَراءُ
( شعراء 224 ) قافيهگوى ( براى - )
لِشاعِرٍ
( صافات 36 ) قربان جاههاى
مَناسِكَنا
( بقره 128 ) قربان كن
انْحَرْ
( كوثر 2 ) قرعه برآورده شدگان
الْمُدْحَضِينَ
( صافات 141 ) قرعه زد ( پس - )
فَساهَمَ
( صافات 141 ) قصد كرد
اسْتَوى *
( اعراف 54 ؛ يونس 3 ؛ رعد 2 ؛ فرقان 59 ) قصد كرد
تَعَمَّدَتْ
( احزاب 5 ) كابينهاى ايشان
صَدُقاتِهِنَّ
( نساء 4 ) كاج
سَقْفاً
( انبياء 32 ) كاج خانه ، آسمانهء خانه
السَّماءِ
( حج 15 ) كار
شَأْنٍ
( يونس 61 ) كار بازگذار
تَوَكَّلْ *
( نساء 81 ؛ انفال 61 ؛ شعراء 217 ؛ احزاب 3 ) كار بازگذار ( پس - )
فَتَوَكَّلْ *
( آل عمران 159 ؛ نمل 79 ) كار بازگذاردا ( پس - )
فَلْيَتَوَكَّلِ *
( آل عمران 122 ؛ مائده 11 ) كار بازگذارندگان
الْمُتَوَكِّلِينَ
( آل عمران 159 ) كار بازگذارندگان
الْمُتَوَكِّلُونَ
( زمر 38 ) كار بازگذاريد ( پس - )
فَتَوَكَّلُوا
( مائده 23 ) كار بازگذاشتم
تَوَكَّلْتُ *
( يونس 71 ؛ هود 56 ، 88 ) كار بازگذاشتيم
تَوَكَّلْنا
( ممتحنه 4 ) كار باز همىگذارند
يَتَوَكَّلُونَ
( شورى 36 ) كار برگذارد
يَفْتَحُ
( سبأ 26 )