شگفت
فَرِيًّا
( مريم 27 ) شگفت مىنمايى تو
تَعْجَبِينَ
( هود 73 ) شگفتى
عَجَباً
( يونس 2 ) شمار
الدِّينُ
( توبه 36 ) شمار ايشان
حِسابُهُمْ
( شعراء 113 ) شمار ( به - )
بِالدِّينِ
( تين 7 ) شماردگان
مَعْدُوداتٍ
( بقره 203 ) شمارده
مَعْدُودَةً
( بقره 80 ) شمارده
مَعْدُوداتٍ
( بقره 184 ) شمار كنندگان
الْحاسِبِينَ
( انعام 62 ) شمار كنندگان
حاسِبِينَ
( انبياء 47 ) شمار كننده
حَسِيباً *
( نساء 6 ، 86 ) شمارگر
حَسِيباً
( اسراء 14 ) شمار و پاداشت
الدِّينِ
( واقعه 56 ) شمرد آن را
أَحْصاهُ
( مجادله 6 ) شمردگان
مَعْدُوداتٍ
( آل عمران 24 ) شمرديمش
أَحْصَيْناهُ
( نبأ 29 ) شناخت او
قَدْرِهِ
( زمر 67 ) شناخته
بِالْمَعْرُوفِ *
( آل عمران 104 ، 110 ) شناخته شده
مَعْرُوفَةٌ
( نور 53 ) شناسا گردانيد آن را
عَرَّفَها
( محمد 6 ) شناو كردن
سَبْحاً
( نازعات 3 ) شناو كنندگان
السَّابِحاتِ
( نازعات 3 ) شناه مىكنند
يَسْبَحُونَ
( انبياء 33 ) شنبه نكردند
لا يَسْبِتُونَ
( اعراف 163 ) شنوانده
سَمِيعُ
( آل عمران 38 ) شنويدن
السَّمْعَ
( هود 20 ) شنويد
سَمِعَ *
( آل عمران 181 ؛ مجادله 1 ) شنويد
سَمِعْتُمْ
( نساء 140 ) شنويديم
سَمِعْنا *
( بقره 285 ؛ نساء 46 ؛ جن 13 ) شور
فِتْنَةً
( حج 53 ) شورش
نَزْغٌ
( اعراف 200 ) شورش افكند
نَزَغَ
( يوسف 100 ) شور و آشوب
الْفِتْنَةَ
( توبه 48 ) شورهگزى
أَثْلٍ
( سبأ 16 ) شورى ، آزمونى ( آشوبى و - )
فِتْنَةٌ
( نور 63 ) شوريدهها
أَضْغاثُ
( يوسف 44 ) شوشستى ، شخوليدنى
مُكاءً
( انفال 35 ) شوم
نَحْسٍ
( قمر 19 ) شومان و بدبختان
نَحِساتٍ
( فصلت 16 ) شونده ، رونده
مُهاجِرٌ
( عنكبوت 26 ) شوهرداران
الْمُحْصَناتُ
( نساء 24 ) شوى ديدگان
ثَيِّباتٍ
( تحريم 5 ) شير
قَسْوَرَةٍ
( مدثر 51 ) صافى كشيده
سُلالَةٍ
( مؤمنون 12 ) صفت كرده شد
ضُرِبَ
( زخرف 57 ) صفت كن مرا
اذْكُرْنِي
( يوسف 42 ) صواب كارى
الرَّشادِ
( مؤمن 29 ) صورت ( آفرينش و - )
خَلْقٍ
( سبأ 7 ) طاق
الْوَتْرِ
( فجر 3 ) طريق ، معنى
لَحْنِ
( محمد 30 ) طلب بسيارى همىكنى
تَسْتَكْثِرُ
( مدثر 6 ) ظهار همىكنند
يُظاهِرُونَ
( مجادله 3 ) عاجز يابندگان
بِمُعْجِزِينَ *
( زمر 51 ؛ شورى 31 ) عاجز يابنده
بِمُعْجِزٍ
( احقاف 32 ) عبادت كنندگان آن
ناسِكُوهُ
( حج 67 ) عبادتگاه ، جاى پرستيدن
مَنْسَكاً
( حج 34 ) عبرت و پند
آيَةً
( فرقان 37 ) عذاب كنندگان
مُعَذِّبِينَ
( اسراء 15 ) عذاب كنندگان آن
مُعَذِّبُوها
( اسراء 58 ) عذاب كنندهء ايشان
مُعَذِّبَهُمْ
( انفال 33 ) عربان بيابان
الْأَعْرابِ
( احزاب 20 ) عرضه كرديم
عَرَضْنَا
( احزاب 72 ) عزّ و بزرگى
الْعِزَّةَ
( ملائكه 10 ) عقوبت
وَبالَ
( مائده 95 ) عكازهء خويش
عَصاهُ
( اعراف 107 ) عكازهء خويش
عَصاكَ
( قصص 31 ) علت بد
سُوءٍ
( طه 22 ) عليون
عِلِّيُّونَ
( مطففين 19 ) عليين
عِلِّيِّينَ
( مطففين 18 ) عيب مكنيد
لا تَلْمِزُوا
( حجرات 11 ) عيب نكنى ( كينه نكشى - )
ما تَنْقِمُ
( اعراف 126 ) عيب همىكنند
يَلْمِزُونَ
( توبه 79 ) غالب گرداند آن را ( تا آشكار كند - )
لِيُظْهِرَهُ
( توبه 33 ) غالب گرداند او را ( تا - )
لِيُظْهِرَهُ
( صف 9 ) غالب گرداند اين را ( تا - )
لِيُظْهِرَهُ
( فتح 28 ) غايت شادمانى ( از جهت )
مَرَحاً
( لقمان 18 ) غرقه كردنيان
مُغْرَقُونَ
( مؤمنون 27 ) غرقه كرده شدگان
مُغْرَقُونَ
( دخان 24 ) غرقه كرديم ايشان را ( پس - )
فَأَغْرَقْناهُمْ
( انبياء 77 )