دروغگوى داشتن
كِذَّاباً
( نبأ 28 ) دروغ مىگويند
يَخْرُصُونَ
( زخرف 20 ) دروغ نداريمى
لا نُكَذِّبَ
( انعام 27 ) درويدن
الْحَصِيدِ
( ق 9 ) درويده
حَصِيدٌ
( هود 100 ) درويده گويى به شمشير انجيده
حَصِيداً
( يونس 24 ) درويشى
إِمْلاقٍ *
( انعام 151 ؛ اسراء 31 ) درويشى ، تنگى و بىبرگى
عَيْلَةً
( توبه 28 ) درهم گشاد
مَرَجَ
( رحمن 19 ) درهم نشاند ترا
رَكَّبَكَ
( انفطار 8 ) دريابانيديم آن قضيه را ( پس - )
فَفَهَّمْناها
( انبياء 79 ) دريابد او را
يُدْرِكْهُ
( نساء 100 ) دزدد
يَغُلَّ
( آل عمران 161 ) دست
سُلْطاناً
( اسراء 33 ) دستادست
شَهِيداً
( نساء 72 ) دست بازدارندگان
بِتارِكِي
( هود 53 ) دست بدارندگان ( هراينه - )
لَتارِكُوا
( صافات 36 ) دست بدارنده ( گذارنده - )
تارِكٌ
( هود 12 ) دست برد
سُلْطانٌ
( حجر 42 ) دست برنجنها
أَساوِرَ *
( كهف 31 ؛ حج 23 ؛ دهر 21 ) دست به دست دادهء
دُولَةً
( حشر 7 ) دست به هم زدن و بانگ
تَصْدِيَةً
( انفال 35 ) دست رس خويش ( توانايى و - )
وُجْدِكُمْ
( طلاق 6 ) دست رس داد ، فيروزى داد شما را
أَظْفَرَكُمْ
( فتح 24 ) دست كشيد
امْسَحُوا
( مائده 6 ) دستگاه داديم
مَكَّنَّا
( يوسف 21 ) دست مايه داد
أَقْنى
( نجم 48 ) دستورنجنها
أَساوِرَ
( ملائكه 33 ) دستورنجنها
أَسْوِرَةٌ
( زخرف 53 ) دستور و هم پشت
وَزِيراً
( طه 29 ) دستور ، يارى
وَزِيراً
( فرقان 35 ) دستورى او
إِذْنِهِ
( يونس 3 ) دستورى ( پس به - )
فَبِإِذْنِ
( آل عمران 166 ) دستورى خويش ( به - )
بِإِذْنِهِ
( مائده 16 ) دستورى داد
أَذِنَ
( نبأ 38 ) دستورى دهد
يَشاءَ
( يوسف 76 ) دست و غلبه
سُلْطانٌ
( اسراء 65 ) دست و قوّت
سُلْطاناً
( اسراء 80 ) دست و نيروى او
سُلْطانُهُ
( نحل 100 ) دستهء
ضِغْثاً
( ص 44 ) دست يابند
يَظْهَرُوا
( توبه 8 ) دست يابندگان
ظاهِرِينَ
( صف 14 ) دست يافت
سُلْطاناً
( نساء 91 ) دست يافت
اسْتَحْوَذَ
( مجادله 19 ) دست يافته شده و درمانده
مَغْلُوبٌ
( قمر 10 ) دست يافته شوند ايشان
يُغْلَبُونَ
( انفال 36 ) دست يافته شويد ( زود - )
سَتُغْلَبُونَ
( آل عمران 12 ) دستى
سُلْطانٍ
( صافات 30 ) دستى و نيرويى
سُلْطانٌ
( نحل 99 ) دشمن
ضِدًّا
( مريم 82 ) دشمناگى
الْبَغْضاءُ
( آل عمران 118 ) دشمندار تو
شانِئَكَ
( كوثر 3 ) دشمندارندگان
الْقالِينَ
( شعراء 168 ) دشمن نداشت
ما قَلى
( ضحى 3 ) دشمنى آشكارا
الْعَداوَةَ
( مائده 14 ) دشمنى من
شِقاقِي
( هود 89 ) دشمنى نهان
الْبَغْضاءَ
( مائده 14 ) دشنام اندازند به زنا
يَرْمُونَ
( نور 4 ) دشوار
كُرْهٌ
( بقره 216 ) دشوار
عَزِيزٌ
( توبه 128 ) دشوار
بِعَزِيزٍ *
( ابراهيم 20 ؛ ملائكه 17 ) دشوار
عَسِيراً
( فرقان 26 ) دشوار دارد
كَرِهَ
( مؤمن 14 ) دشوار دارند
كَرِهَ *
( انفال 8 ؛ يونس 82 ) دشواردارندگان ، ناخواهان
كارِهِينَ
( اعراف 88 ) دشواردارندگان
كارِهُونَ
( هود 28 ) دشواردارندگان ( هراينه - )
لَكارِهُونَ
( انفال 5 ) دشواردارندگان
كارِهُونَ
( زخرف 78 ) دشوار داشتند
كَرِهُوا *
( توبه 81 ؛ محمد 9 ) دشوار ديد
تَكْرَهُوا
( بقره 216 ) دشوار گردانيد
كَرَّهَ
( حجرات 7 ) دشوارى
الْعُسْرَ *
( بقره 185 ؛ انشراح 5 ) دشوارى
كَرْهاً *
( آل عمران 83 ؛ رعد 15 ) دشوارى ، تنگى
الْعُسْرَةِ
( توبه 117 ) دشوارى
عُسْراً
( كهف 73 ) دشوارى
الْعَقَبَةَ
( بلد 11 ) دشوارى را
لِلْعُسْرى
( ليل 10 ) دشوارى كنيد
تَعاسَرْتُمْ
( طلاق 6 ) دعوى مىكردند
تَزْعُمُونَ
( قصص 74 ) دگر كنند ، بگردانند
يُبَدِّلُوا
( فتح 15 ) دگر كننده
مُبَدِّلَ
( كهف 27 ) دگرگون
مُخْتَلِفاً
( ملائكه 27 )