خواسته
مالًا *
( هود 29 ؛ بلد 6 ؛ همزه 2 ) خواسته
الْخَيْرِ
( عاديات 8 ) خواسته نشوى
لا تُكَلَّفُ
( نساء 84 ) خواستهها
الْأَمْوالِ
( بقره 155 ) خواستهها بر هم نهاده
الْقَناطِيرِ الْمُقَنْطَرَةِ
( آل عمران 14 ) خواستههاى ايشان
أَمْوالَهُمْ
( نساء 6 ) خواستههاى خويش
أَمْوالِنا
( هود 87 ) خواستههاى ستانده
الْأَنْفالِ
( انفال 1 ) خواستهء او
مالُهُ
( ليل 11 ) خواستيمى
شِئْنا
( اعراف 176 ) خوان آراسته
مائِدَةً
( مائده 112 ) خوانا گردانيم ترا ( پس زود - )
سَنُقْرِئُكَ
( اعلى 6 ) خواند
دُعاءَ
( نور 63 ) خواندا ( پس - )
فَلْيَدْعُ
( علق 17 ) خواندم او را
راوَدْتُهُ
( يوسف 32 ) خواندم او را فريفتم
راوَدْتُهُ
( يوسف 51 ) خواندن ، نبى
قُرْآناً
( يوسف 2 ) خواندن ايشان
دِراسَتِهِمْ
( انعام 156 ) خواندن ( به - )
بِالْقُرْآنِ
( طه 114 ) خوانده شدند
نُودُوا
( اعراف 43 ) خوانده شود
يُدْعَوْنَ
( قلم 42 ) خوانيد مرا فرتوت
تُفَنِّدُونِ
( يوسف 94 ) خواوند آن ماهى ( همچو - )
كَصاحِبِ الْحُوتِ
( قلم 48 ) خواوند ( به - )
بِذاتِ
( لقمان 23 ) خواوندت
رَبِّكَ
( يوسف 50 ) خواوند شد دستها شما ( آنچه - )
ما مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ
( نساء 36 ) خواوند شد دستهاى شما ( آنچه - )
ما مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ *
( نساء 3 ، 24 ) خواهان
طَوْعاً
( فصلت 11 ) خواهان شو ( پس - )
فَارْغَبْ
( انشراح 8 ) خواهش ايشان
شَفاعَتُهُمْ *
( يس 23 ؛ نجم 26 ) خواهش كنند ( پس تا - )
فَيَشْفَعُوا
( اعراف 53 ) خواهشگر
شَفِيعٌ *
( انعام 51 ، 70 ؛ سجده 4 ) خواهشگران
شافِعِينَ
( شعراء 100 ) خواهش نكنند
لا يَشْفَعُونَ
( انبياء 28 ) خواهند به آرزو
يَشْتَهُونَ
( طور 22 ) خواهندگان
السَّائِلِينَ
( بقره 177 ) خواهنده آن را كه در خواهد
الْقانِعَ
( حج 36 ) خواهنده
السَّائِلَ
( ضحى 10 ) خواهنده را ( مر - )
لِلسَّائِلِ
( ذاريات 19 ) خوبان
حِسانٌ
( رحمن 70 ) خوراند
يُطْعِمُ
( انعام 14 ) خورانده نشود
لا يُطْعَمُ
( انعام 14 ) خورانيد ايشان را
أَطْعَمَهُمْ
( قريش 4 ) خورانيدن
إِطْعامُ
( مائده 89 ) خورانيده شوند
يُسْقَوْنَ
( مطففين 25 ) خورد
صَغِيراً
( اسراء 24 ) خوردنى طلبيدند
اسْتَطْعَما
( كهف 77 ) خورش خويش
طَعامِهِ
( عبس 24 ) خورندگان ( هراينه - )
لَآكِلُونَ
( واقعه 52 ) خورنده
طاعِمٍ
( انعام 145 ) خورندى ( هراينه - )
لَأَكَلُوا
( مائده 66 ) خورهء ، مزهء آن
طَعْمُهُ
( محمد 15 ) خوريد
أَطْعِمُوا
( حج 36 ) خوش كرد ( پس - )
فَطَوَّعَتْ
( مائده 30 ) خوش گرداند ، به كند
يَشْفِ
( توبه 14 ) خوش مزهدار
عَذْبٌ
( ملائكه 12 ) خوشمنشان
فَكِهِينَ
( مطففين 31 ) خوشمنشان ، استادان
فارِهِينَ
( شعراء 149 ) خوشمنشان ، شادان ، نازان
فاكِهُونَ
( يس 55 ) خوشمنشان ، نازان و شادان
فاكِهِينَ
( طور 18 ) خوشمنشان ، نازندگان
فاكِهِينَ
( دخان 27 ) خوشمنش و گردنكش
مُسْتَكْبِراً
( لقمان 7 ) خوش منشى
طَوْعاً
( رعد 15 ) خوشهاش
سُنْبُلِهِ
( يوسف 47 ) خوشهاى خويش
طَيِّباتِكُمْ
( احقاف 20 ) خوشهها
قِنْوانٌ
( انعام 99 ) خوشى
كَرِيمٍ
( واقعه 44 ) خون بسته
عَلَقٍ
( علق 2 ) خوى
خُلُقٍ
( قلم 4 ) خويشتن بازخريدى ( هراينه - )
لَافْتَدَتْ
( يونس 54 ) خويشتندار
حَصُوراً
( آل عمران 39 ) خويشتن نگاه دارنده
مُنْتَصِرٌ
( آل عمران 39 ) خويشتن نگاه داشت ( پس - )
فَاسْتَعْصَمَ
( يوسف 32 ) خويش مهربان دلسوز
حَمِيمٌ
( فصلت 34 ) خويشى
حَمِيماً
( معارج 10 ) خويشيهاى خويش
أَرْحامَكُمْ
( محمد 22 ) خوى ( همچو - )
كَدَأْبِ
( انفال 52 ) خيانت كنندگان
الْخائِنِينَ
( يوسف 52 ) خيره شود
بَرِقَ
( قيامة 7 ) خيزآب
الْمَوْجُ
( يونس 22 ) خيزآب
مَوْجٍ
( هود 42 )