افتادهگان ( فرومرده - )
جاثِمِينَ
( عنكبوت 37 ) اف تف
أُفٍّ
( اسراء 23 ) افتندگان آن
مُواقِعُوها
( كهف 53 ) افراشته و به گچ كرده برداشته
مَشِيدٍ
( حج 45 ) افروختن
قَدْحاً
( عاديات 2 ) افزون باز دهد ( پس تا - )
فَيُضاعِفَهُ
( حديد 11 ) افزون كرد
فَضَّلَ
( نحل 71 ) افزون كرده
مَمْدُوداً
( مدثر 12 ) افزون كرده شدند
فُضِّلُوا
( نحل 71 ) افزون كرده شود
يُضاعَفْ
( احزاب 30 ) افزون كند آن را
يُضاعِفْها
( نساء 40 ) افزونى
الرِّبا *
( بقره 275 ؛ آل عمران 130 ) افزونى
طَوْلًا
( نساء 25 ) افزونى
ضِعْفٌ
( اعراف 38 ) افزونى
نافِلَةً
( انبياء 72 ) افزونى
فَضْلًا
( سبأ 10 ) افزونى جست ( پس بيرون آمده )
فَبَغى
( قصص 76 ) افزونى جستن
عُدْوانَ
( قصص 28 ) افزونى جستن ايشان ( به - )
بِبَغْيِهِمْ
( انعام 146 ) افزونى جوينده
باغٍ
( انعام 145 ) افزونى خويش
فَضْلِهِ *
( بقره 90 ؛ آل عمران 170 ) افزونى داد ما را
فَضَّلَنا
( نمل 15 ) افزونى دادم شما را ، برگزيدم
فَضَّلْتُكُمْ
( بقره 47 ) افزونى دادى
كَرَّمْتَ
( اسراء 62 ) افزونى داديم
فَضَّلْنا
( انعام 86 ) افزونى داديم شما را
أَمْدَدْناكُمْ
( اسراء 6 ) افزونى دهندگان ، خوش منشان
الْمُطَّوِّعِينَ
( توبه 79 ) افزونى گردانى ايشان را
تُزَكِّيهِمْ
( توبه 103 ) افزونيها
أَضْعافاً
( آل عمران 130 ) افسانه گويندگان
سامِراً
( مؤمنون 67 ) افسوس مىدارند
يَسْخَرُونَ
( صافات 12 ) افسونگر
راقٍ
( قيامة 27 ) اقرار كردند ( پس - )
فَاعْتَرَفُوا
( ملك 11 ) اكنون
آنِفاً
( محمد 16 ) الحاح كند شما را ( پس - )
فَيُحْفِكُمْ
( محمد 37 ) الهام داديم
أَوْحَيْنا
( طه 38 ) امانتدار وحى
أَمِينٌ
( شعراء 162 ) اميد داشته
مَرْجُوًّا
( هود 62 ) اميد ندارد
لا يَحْتَسِبُ
( طلاق 3 ) انباز آرد
يُشْرَكَ
( نساء 116 ) انباز آرندگان
مُشْرِكِينَ
( انعام 23 ) انباز آرندگان
الْمُشْرِكِينَ
( انعام 106 ) انباز آرندگان
مُشْرِكُونَ
( يوسف 106 ) انباز آرندگان
مُشْرِكُونَ
( يوسف 106 ) انباز آورندى
أَشْرَكُوا
( انعام 88 ) انبازان
شُرَكاءُ *
( انعام 94 ؛ قلم 41 ) انبازان
مُشْتَرِكُونَ
( صافات 33 ) انبازان ( به هم آميختهگان - )
الْخُلَطاءِ
( ص 24 ) انبازان خويش
شُرَكاءَكُمُ
( ملائكه 40 ) انباز شو با ايشان
شارِكْهُمْ
( اسراء 64 ) انبازگويان ( مر - )
لِلْمُشْرِكِينَ
( توبه 7 ) انبازگويندگان ( مر آن - )
لِلْمُشْرِكِينَ
( فصلت 6 ) انباز ميار
لا تُشْرِكْ
( لقمان 13 ) انباز مياردا
لا يُشْرِكْ
( كهف 110 ) انبوهى ( آشكارا و به - )
شُرَّعاً
( اعراف 163 ) انبوهى و فراهم آوردن دنيا ( از جهت - )
جَمْعاً
( قصص 78 ) انبوهى ( دو - )
الْجَمْعانِ *
( آل عمران 155 ، 166 ) انجام ( به - )
بِتَأْوِيلِ
( كهف 78 ) انجمن خويش
نادِيكُمُ
( عنكبوت 29 ) انجمن خويش
نادِيَهُ
( علق 17 ) انجيده و برهم افتاده ( همچو - )
كَالصَّرِيمِ
( قلم 20 ) اند
بِضْعَ *
( يوسف 42 ؛ روم 4 ) انداختن
حِطَّةٌ
( اعراف 161 ) انداختنيها
رُجُوماً
( ملك 5 ) انداخته شوى ( پس - )
فَتُلْقى
( اسراء 39 ) انداختهگان
صَرْعى
( حاقه 7 ) اندازندگان
الْمُلْقِينَ
( اعراف 115 ) اندازندگان
مُلْقُونَ *
( يونس 80 ؛ شعراء 43 ) اندازندگان ( پس - )
فَالْمُلْقِياتِ
( مرسلات 5 ) اندازه
الْقَدْرِ
( قدر 1 ) اندازه برگرفتن ( هراينه - )
لَعِبْرَةً
( نحل 66 ) اندازه كرد
قَضى
( زمر 42 ) اندازه كرد
قَدَّرَ
( اعلى 3 ) اندازه كرد آن را ( پس - )
فَقَدَّرَهُ
( فرقان 2 ) اندازه كرد او را ( پس - )
فَقَدَّرَهُ
( عبس 19 ) اندازه كردن
تَقْدِيرُ *
( انعام 96 ؛ فصلت 12 ) اندازه كرديم
قَدَّرْنا *
( حجر 60 ؛ سبأ 18 ) اندازه كرديم آن را
قَدَّرْناها
( نمل 57 ) اندازه كرديمش
قَدَّرْناهُ
( يس 39 ) اندازه كنم
أَخْلُقُ
( آل عمران 49 ) اندازه كن ، نگاهدار
قَدِّرْ
( سبأ 11 )