از پى درآورد
اسْتَخْلَفَ
( نور 55 ) از پى درآورد ايشان را ( پس - )
فَأَعْقَبَهُمْ
( توبه 77 ) از پى درآورده شدند
أُتْبِعُوا *
( هود 60 ، 99 ) از پى درآورديم ايشان را
أَتْبَعْناهُمْ
( قصص 42 ) از پى درآيد آن را
تَتْبَعُهَا
( نازعات 7 ) از پى درآيندگان
خُلَفاءَ *
( اعراف 69 ؛ نمل 62 ) از پى درآيندگان
خَلْفٌ
( اعراف 169 ) از پى درآيندگان ( دمادم آيندگان - )
مُرْدِفِينَ
( انفال 9 ) از پى درآيندگان
خَلائِفَ *
( يونس 73 ؛ ملائكه 39 ) از پى درآينده
تَبِيعاً
( اسراء 69 ) از پى درآينده
خَلِيفَةً
( ص 26 ) از پى درمىآيند
يَخْلُفُونَ
( زخرف 60 ) از پيش شدند
سَبَقُوا
( انفال 59 ) از پى فرا داشتيم
قَفَّيْنا *
( بقره 87 ؛ حديد 27 ) از پى فرا رفتن ( هراينه )
لَعِبْرَةً
( نازعات 26 ) از پى فرا رويد
فَاعْتَبِرُوا
( حشر 2 ) از پى فرا شو او را
قُصِّيهِ
( قصص 11 ) از پى مرو
لا تَقْفُ
( اسراء 36 ) از جاى بيرون آيد
تَشْخَصُ
( ابراهيم 42 ) از حد درگذراندهتر
أَطْغى
( نجم 52 ) از حد درگذرندگان
طاغِينَ
( صافات 30 ) از خود فرا ساخت آن را
افْتَراهُ
( يونس 38 ) از دست بدادند
أَضاعُوا
( مريم 59 ) از راه بگشت ( پس - )
فَغَوى
( طه 121 ) از سبزى به سياهى زنند ( دو بوستان سبز كه - )
مُدْهامَّتانِ
( رحمن 64 ) از كيش به كيش شوندگان
الصَّابِئُونَ
( مائده 69 ) از گروش بازگرديد
اكْفُرُوا
( آل عمران 72 ) از يك بيخ رسته
صِنْوانٌ
( رعد 4 ) استاد شدند
مَرَدُوا
( توبه 101 ) استادگان بر سر پاى
صَوافَّ
( حج 36 ) استادگان
قِياماً
( فرقان 64 ) استادگان بر سه پاى از اسبان
الصَّافِناتُ
( ص 31 ) استاد مهين شما ( هراينه - )
لَكَبِيرُكُمُ
( شعراء 49 ) استخفاف ( فسوس مىكردند و - )
يَسْتَهْزِؤُنَ
( زخرف 7 ) استخوانهاى سينه
التَّرائِبِ
( طارق 7 ) استوار
أَمِينٌ *
( اعراف 68 ؛ يوسف 54 ) استوار
شَدِيدٍ
( هود 80 ) استوار
ثابِتٌ
( ابراهيم 24 ) استوار
الثَّابِتِ
( ابراهيم 27 ) استوار
الْمَتِينُ
( ذاريات 58 ) استواران
الرَّاسِخُونَ
( نساء 162 ) استواران
رَواسِيَ *
( حجر 19 ؛ نحل 15 ) استواران
راسِياتٍ
( سبأ 13 ) استواران سخت
شِداداً
( نبأ 12 ) استوار دارم شما را
آمَنُكُمْ
( يوسف 64 ) استوار دارى او را
تَأْمَنْهُ
( آل عمران 75 ) استوار داشت
صَدَّقَتْ
( تحريم 12 ) استوار داشتن
تَثْبِيتاً
( نساء 66 ) استوار داشتيم ترا
ثَبَّتْناكَ
( اسراء 74 ) استوار شد ( پس - )
فَاسْتَغْلَظَ
( فتح 29 ) استوار شويد ( پس - )
فَاثْبُتُوا
( انفال 45 ) استواركار
حَكِيماً
( نساء 92 ) استواركار
الْحَكِيمُ
( مائده 118 ) استوار كارى ( به - )
بِالْحَقِّ *
( جاثيه 22 ؛ احقاف 3 ) استوار كارى ( خداوندان - )
أُولُوا الْعَزْمِ
( احقاف 35 ) استوار كرد ( نوشت - )
كَتَبَ
( مجادله 22 ) استوار كردن آن
تَوْكِيدِها
( نحل 91 ) استوار كرده شد
أُحْكِمَتْ
( هود 1 ) استوار كرده شد ، تنگ در بر يكديگر درآورده
مَرْصُوصٌ
( صف 4 ) استوار كرده شده
مُحَصَّنَةٍ
( حشر 14 ) استوار كرديم
شَدَدْنا *
( ص 20 ، دهر 28 ) استوار كنيم
سَنَشُدُّ
( قصص 35 ) استوار گرداند
يُثَبِّتَ
( انفال 11 ) استوار گردانيد ، برجاى بداريد ( پس - )
فَثَبِّتُوا
( انفال 12 ) استوار مىداريد
تُحْصِنُونَ
( يوسف 48 ) استوار نمىدارى ما را
لا تَأْمَنَّا
( يوسف 11 ) استوار و برجاى دار
يُثَبِّتُ
( ابراهيم 27 ) استوارى
إِيماناً
( مدثر 31 ) استوارى آن
مِيثاقِهِ
( رعد 25 ) استيلا كرد
اسْتَوى
( طه 5 ) اسيران و بندگان
صاغِرُونَ
( نمل 37 ) اشارت كرد ( پس - )
فَأَوْحى
( مريم 11 ) اشتران هوشازده
الْهِيمِ
( واقعه 55 ) اشتر باركش
حَمُولَةً
( انعام 142 ) اظهار مىكنيد
تُظاهِرُونَ
( احزاب 4 ) افتادن
الْواقِعَةُ
( واقعه 1 ) افتادنى ريزه ريزه
هَدًّا
( مريم 90 ) افتاده
هارٍ
( توبه 109 ) افتادهگان
جاثِمِينَ *
( اعراف 78 ؛ هود 67 )