2 / 286 - 283
283 . و اگر باشيد بر سفرى و نيابيد نويسندهء پس گروهاى ستانده شود پس اگر بىترس شود برخى شما از برخى پس گزارد [ 58 ] آنى كه بىترس داشته شد بىترس داشتهء او را و ترسدا از خداى از پروردگار خويش و مپوشيد گواهى را و هر كه پوشد آن را پس بدرستى كه او بزهمند دل او و خداى به آنچه كنيد دانا .
284 . مر خداى را آنچه در آسمانها و آنچه در زمين و اگر آشكارا كنيد آنچه در دلهاى شما يا نهان كنيد آن را شمار كند شما را به آن خداى پس آمرزد مر آن را كه خواهد و شكنجه كند آنى را كه خواهد و خداى بر هر چيزى تواناست .
285 . گرويد اين فرستاده به آنچه فرو آورده شد به او از پروردگارش و گروندگان هر يكى گرويد به خداى و فرشتگان او و كتابهاى او و پيغمبران او جدا نكنيم ميان يكى از فرستادگان او و گفتند شنويديم و فرمان برديم آمرزش تو پروردگار ما و به تو بازگشت .
286 . در نخواهد خداى تنى مگر توانائى آن مر آن را آنچه ورزيد و بر آن آنچه ورزيد به كوشش پروردگار ما مگير ما را اگر فراموش كنيم يا گناه كنيم بىآهنگ گناه پروردگار ما و بر منه « 1 » بر ما پيمان گران چنان كه بر نهادى بر آنانى كه از پيش ما پروردگار ما و بار مكن ما را آنچه نه توانايى ما را به آن و در گذار از ما و آمرز ما را و بخشاى ما را تو [ 59 ] يارىگر ما پس يارى ده ما را بر گروه ناگروندگان .
هامش
( 1 ) . م : « مند »