40 / 85 - 78
78 . و هراينه هراينه فرستاديم پيغمبران را از پيش تو اى محمّد از ايشان است آن كسى كه گفتيم قصه كرديم ازو بر تو و از ايشان است آن كسى كه نگفتيم قصه نكرديم ازو بر تو و نبود مر هيچ فرستادهء را توانائى آن كه بيارد بيارد به نشانى را حجّتى را ، مگر به دستورى خداى ، پس چون آيد فرمان خداى به عذاب ، گذارده شود به راست و درست و زيانكار شود آنجات در آنگاه تبهكاران معاندان .
79 . خداى آنى كه گردانيد آفريد براى شما چهارپايان شتران را تا بر نشينيد از آن و از آن همىخوريد چون گوشت و شير .
80 . و مر شما راست در آن سودمنديها و تا برسيد بر آن نيازى مرادى را در سينههاى دلها شما باشد چون از جايى به جايى شدن و بر آن چهارپايان و بر كشتيها برداشته همىشويد در دريا و بيابان .
81 . و فرا مىنمايد شما را نشانهاى خويش و نعمتهاى خويش را ، پس كدام نشانهاى و نعمتها و حجتها خداى را انكار همىكنيد ؟
82 . ا پس نرفتند [ 606 ] در روى ، زمين پس نگه كنند و بينند كه چگونه بود سر انجام آنانى كه بودند از پيش ايشان . بودند بيشتر از ايشان و سختتر از جهت نيرو و نشانها در زمين به عمارت ، پس بىنياز نكرد از ايشان آنچه بودند كه مىورزيدند و مىساختند .
83 . پس چون آمد آورد ايشان را پيغمبران ايشان به روشنان را از دلائل و معجزات ، شادى كردند يعنى پسنده كردند به آنچه بود نزد ايشان از دانش فلاسفه و يونانيان و دهرتان « 1 » و گرد در آمد به ايشان آنچه بودند به آن كه فسوس مىكردند .
84 . پس چون ديدند سختى عذاب ما را ، گفتند : گرويديم به خداى تنها به يگانگى او و كافر شديم به آن چه بوديم به او انباز آرندگان .
85 . پس نبود سود دارد ايشان را گرويدن ايشان ، چون آنگاه كه ديدند سختى عذاب ما را . نهاد عادت و طريقه خداى آنى كه هراينه گذشت آن طريقه در بندگان او و زيانكار شد آنجات آنگاه كه عذاب خداى در رسيد ناگروندگان .
فصّلت ، مكّى ، 54 آيه
بسم اللّه الرّحمن الرّحيم 41 / 4 - 1
1 . حمّ ، ما هو كائن .
2 . اين كتاب يا اين سورة فرستادن اى است فرستادهاى است از خداى مهربان بخشاينده .
3 . اين قرآن يا اين سوره نامهاى است كه جدا كرده شد آيتهاى او به حلال و حرام نبئ تازى مر گروهى را كه دانند لغت عرب را و دريابند .
4 . مژده دهنده و بيم كننده ، پس روى گردانيد برگشت از سماع و قبول اين قرآن بيشتر ايشان ، پس ايشان فرا نمىشنوند قرآن را . [ 607 ]
هامش
( 1 ) . ش : « دهريان »