36 / 83 - 80
80 . آنكه كرد از بهر شما از درخت سبز آتشى و آن سرخ و عفار است ، پس ناگاه شما از وى مىافروزانيد « 1 » .
81 . ا نيست آن كه آفريد آسمانها را و زمين را توانا بر آنكه آفريند مانندشان را ؟ آرى ، و وى آفريدگار داناست .
82 . هراينه فرمان وى چون خواهد چيزى را كه گويد مرو را بباش ، پس مىباشد .
83 . پس پاكى آنكه به قبضهء قدرت اوست به اوست پادشاهى هر چيزى و به وى بازگردانيده شويد .
صافات ، مكّى ، 182 آيه
بسم اللّه الرّحمن الرّحيم 37 / 14 - 1
1 . سوگند بدان بربسته صف ايستادگان بربسته ايستادنى .
2 . پس سوگند بدان بازدارندگان باز « 2 » . . .
3 . « 3 » . . . خوانندگا [ ن ] ياد كرد .
4 . بدرستى كه خداى شما هراينه يك است خداست .
5 . پروردگار آسمانها و زمين و آن « 4 » . . . [ 568 ] خاورها و باخترها .
6 . بدرستى كه ما آراسته كرديم آسمان را نزديكتر به آرايش ستارگان .
7 . و نگاه داشتيم و نگاه داشتى از هر ديوى ستمبه .
8 . نيوشه نكنند به سوى انجمن برتر و مىاندازند ايشان را از هر سويى .
9 . و دور مىكنند دور كردنى و مر ايشان راست عذابى پيوسته .
10 . نتوانند شنودن سخن فرشتگان آسمان را مگر آنكه در ربايد آن در ربودنى پس از پس درآيد او را آتش پارهء درخشان .
11 . پس بپرس يا محمّد ايشان را ، ا ايشان سختترند از جهت آفريدن يا آن كس كه آفريديم ما چون فرشتگان در آسمان ؟ هراينه ما آفريديم ايشان را از گل دوسنده چفسندهء .
12 . نه كه شگفتى از انكار ايشان به قيامت و افسوس مىدارند ايشان .
13 . و چون فرا ياد داده شوند ايشان قيامت را ، ياد نكنند و پند نگيرند و از آن نينديشند .
14 . و چون بينند نشانى و معجزهء ، فسوس مىدارند .
هامش
( 1 ) . م : « مىافروزانند »
( 2 ) . م : ناخوانا
( 3 ) . م : ناخوانا
( 4 ) . م : ناخوانا