31 / 29 - 20
20 . ا نديدند كه خداى رام كرد براى شما آنچه در آسمانهاست چون آفتاب و ماه و آنچه [ 526 ] در زمين است چون درياها و اصناف حيوانات و تمام كرد بر شما نيكوداشتى آشكار و نهان ؟ و از مردمان است آن كه پيكار همىكند در هستى خداى به بىدانشى و بىراهنمايشى و بىنوشتهء روشن .
21 . و چون گفته شود مر ايشان را ، پىروى كنيد آنچه فرو فرستاد خداى ، گفتند : نه كه پىروى كنيم آنچه يافتيم بر آن پدران خويش را . ا و اگرچه بود ديو مىخواند ايشان را به سوى عذاب آتش سوزان دوزخ ؟
22 . و هر كه بسپارد خويشتن را روى طاعت به سوى خدا و او نيكوكار است ، پس بدرستى كه دست در زد به گوشهء استوارتر و به سوى خداست سر انجام كارها .
23 . و هر كه نگرودا پس اندوهگين مكندا ترا ناگرويدن او . به سوى ماست بازگشت ايشان پس آگاهى دهيم ايشان را به آنچه كردند ، بدرستى كه خداى داناست به خواوند سينهها به آنچه در دلهاست .
24 . برخوردارى دهيم ايشان را اندكى باز پس بيچاره كنيم ايشان را به سوى عذابى زفت سطبر درشت .
25 . و هراينه اگر پرسى ايشان را كه ، كه آفريد آسمانها را و زمين را ؟ هراينه گويند آفريد خداى . بگو سپاس و ستايش مر خداى راست . نه كه بيشتر ايشان نمىدانند خداى را به يگانگى .
26 . مر خداى راست آنچه در آسمانهاست و زمين بدرستى كه خداى او بىنياز است ستوده به هر افعال .
27 . و اگر ثابت بودى كه آنچه در زمين است [ 527 ] از درخت ، خامهها و اين دريا همىبيفزودى مدد دادى او را از پس آن هفت از درياها نرسيدى سخنان خداى ، بدرستى كه خداى بىهمتاست درستكار و درست گفتار .
28 . نيست آفريدن شما و نه برانگيختن شما مگر چون آفريدن و برانگيختن تنى يكى بدرستى كه خداى شنواست بينا .
29 . ا نديدى كه خداى در مىآرد شب را در روز و در مىآرد روز را در شب و رام كرد آفتاب را و ماه را هر يكى ازيشان همىرود تا هنگام زدى نام بردهء و اينكه خداى به آنچه همىكنيد آگاه است ؟
القرآن الكريم (فارسى) — صفحة 351
مساهمون: كتاب الله تبارك وتعالى
ص٣٥١