30 / 46 - 37
37 . ا و نديدند كه خداى مىگستراند روزى را مر آن را كه خواهد و تنگ مىگرداند بر آن كه خواهد ؟ بدرستى كه در اينت است هراينه نشانها و عبرتها مر گروهى را كه همىگروند .
38 . پس بده خداوند خويشى را حق سزاوارى او را و درويش را و راه گذرى را [ 520 ] كه آنت بهتر است مر آنانى را كه همىخواهند رضاى ديدار خدا را . و اينان ايشان رستگارانند پيروزى يافتگان .
39 . و آنچه دادهايد از افزونى تا بيفزايد در ميان خواستههاى مردمان ، پس نيفزايد آن بل كه بكاهد مالش به سبب آن نزد خداى . و آنچه داديد از پاكى خواسته ، همىخواهيد خشنودى خداى ، پس اينان ايشان دوباره كنندگانند ثواب خويش را .
40 . خداى آنى كه بيافريد شما را ، باز روزى داد شما را باز ميراند شما را باز زنده كند شما را . هيچ هست از انبازان شما آنى كه كند از اينتان هيچ چيزى ؟ پاكى او و برتر است از آنچه انباز همىگويند .
41 . پديد آمد تباهى تنگى و نقصان غله و شدن بركات در خشكى و دريا به شومى آنچه بيندوخت دستهاى مردمان ، تا بچشاند ايشان را عقوبت برخى از آنچه كردند تا مگر ايشان باز آيند از كفر به درگاه ما .
42 . بگو اى محمد ايشان را كه ، برويد در زمين پس بنگريد كه چگونه بود سر انجام آنانى كه بودند از پيش ؟ بود بيشتر ايشان انبازگويان .
43 . پس بدار روى خويش را يعنى طاعت خويش را مر كيش را راست از پيش آن كه بيايد روزى كه نيست يعنى نتوان بازگردانيدنى مرو را از خداى . آن روز بپراكنند گروهى سوى بهشت و گروهى سوى دوزخ .
44 . هر كه نگرويد پس بروست ناگرويدن او و هر كه كند [ 521 ] كار نيك پس براى تنهاى خويش بسترى گسترانند در گور و قيل در بهشت .
45 . تا پاداشت كند آنانى را كه گرويدند و كردند كارهاى شايسته از افزونى و نيكويى خويش . كه او دوست ندارد ناگروندگان را !
46 . و از نشانهاى اوست كه بفرستد بادها را مژده دهندگان و تا بچشاند شما را از بخشايش خويش و تا برود كشتى به فرمان او و تا بجوييد از افزونى و نيكويى او و تا مگر شما سپاس داريد .
القرآن الكريم (فارسى) — صفحة 347
مساهمون: كتاب الله تبارك وتعالى
ص٣٤٧