24 / 12 - 3
3 . مرد پليدكار نخواهد به زنى مگر زن پليدكار را يا زن انبازگوى را ، و زن پليدكار به زنى نخواهد او را مگر مرد پليدكار يا مرد انبازگوى و حرام كرده شد و بازداشته شد آنت زنا بر گروندگان .
4 . و آنانى كه دشنام اندازند به زنا ، زنان آزاد پارسا را ، بازپس نياوردند چارگواهان بر دوستى « 1 » آن ، پس بزنيد ايشان را هشتاد تازيانه و مپذيريد ايشان را هيچ گواهى هرگز هميشه . و اينان ايشان بيرون آيندگانند از فرمان خدا .
5 . مگر آنانى كه بازگشتند [ 443 ] از پس آن و نيكوكار شدند و بسامان شدند ، پس هراينه خداى آمرزگار است مهربان .
6 . و آنانى كه دشنام اندازند به زنا زنان خويش را ، و نباشد مر ايشان را گواهانى مگر تنهاى ايشان ، پس گواهى يكى ايشان چهار بار گواهى است به خداى كه او هراينه از جملهء راستگويان است .
7 . و بار پنجم گويد . اينكه : نفرين خداى برو باد اگر هست از جملهء دروغگويان است .
8 . و دور كند و باز دارد از آن زن سنگسار كردن را اينكه گواهى دهد چهار بار گواهى يعنى سوگند خورد به خداى كه او يعنى شوهر هراينه از جملهء دروغگويان است .
9 . و بار پنجم كه خشم خداى برو باد اگر باشد آن شوهر او از جملهء راستگويان .
10 . و اگر نه بودى افزونى خداى بر شما و بخشايش او يعنى اگر نه اين صفت را بودى عقوبتى عاجل در شما رسيدى و اينكه خداى توبهپذير است استوار كار و درست گفتار .
11 . هراينه آنانى كه آمدند آوردند به دروغ آن دروغ را گروهىاند از شما ، مپنداريد آن را يعنى آن دروغ را بتر مر شما را ، نه كه آن بهتر مر شما را مر هر مردى راست از ايشان و بال آنچه اندوخت از بزه و آن كه به خود گرفت بزرگتر و بيشتر آن دروغ را از ايشان ، مرو راست عذابى بزرگ .
12 . چرا چه بودى چون شنوديد آن سخن را گمان نبردى [ 444 ] گروندگان از مردان و گروندگان از زنان به تنهاى خويش به خويشتن نيكى و نگفتند كه اين دروغى است پيدا و آشكار ؟
هامش
( 1 ) . ظ : « درستى »