22 / 33 - 24
24 . و راه نموده شدند به سوى آن پاك از گفتار يعنى لا إله الا [ ا ] للّه محمّد رسول اللّه و راه نموده شدند به سوى راه خداى ستوده .
25 . بدرستى آنانى كه نگرويدند و باز همىدارند و باز همىگردند از راه خداى و از مزگت شكوهمند آنى كه گردانيديم آن را قبله براى مردمان برابر و يكسان است پيوسته باشنده درو و بيابانى ، و هر كه خواهد درو يعنى در مسجد به ميل كردن به كژ شدنى و گشتنى از حد به بيدادى ، بچشانيم او را از عذابى دردناك .
26 . و ياد كن آنگاه كه ساخته كرديم براى ابراهيم [ جايگا ] ه خانه كعبه ، و عهد كرديم با او كه انباز ميار به من هيچ چيز را و پاك دار خانهء مرا براى گردندگان گرد واگردان و نماز كنندگان برپا استندگان و پشت دوته كنندگان پيشانى به زمين نهندگان .
27 . و آواز ده در مردمان به زيارت خانه به قصد خانهء كعبه ، بيايند ترا پيادگان و بر هر اشترى باريك ميان ، مىآيند از هر راهى دور . [ 423 ]
28 . تا حاضر آيند سودمنديها كه مر ايشان راست و ياد كنند نام خداى را در روزهاى دانسته شده يعنى دههء ذو الحجة بر آنچه روزى كرد ايشان را از بىزبانان چهارپايان يعنى از هدايا و ضحايا از شتر و گاو و گوسفند كه بكشند ، پس بخوريد از آن و بخورانيد سختى رسيده بيچاره را درويش .
29 . پس بگذارند كار بيرون آمدن خويش از احرام به موى ستردن و ناخن بازكردن و تمام به جاى آرند پيمانهاى خويش كه كرده باشند اندر باب حج از گوسفند كشتن و جز از آن و بگردند به گرد آن خانهء ديرينه آزاد .
30 . آنت اين است فرمان خداى و هر كه بزرگ دارد حرمتهاى خدا را يعنى بپرهيزد از معصيتها ، پس آن بهتر است مرو را نزد پروردگار خويش و حلال كرده شد براى شما چهارپايان مگر آنچه خوانده شود بر شما اندر كتاب ، پس بپرهيزيد از پليدى چون صيد اندر حال احرام و چون خون و مردار و آنچه بدان ماند از بتان و بپرهيزيد از گفتار دروغ .
31 . راست دينان بازگشتگان از دينهاى بد مر خداى را نه انبازگويندگان به آن . و هر كه انباز گويد به خداى ، پس همانا كه فرو افتاد از آسمان پس در ربايد او را مرغان به زودى يا فرو افكند او را باد در جايى دور كه هرگز نام و نشان آن نيابند .
32 . آنت آن كه ياد كرديم از اجتناب رجس و زور و هر كه بزرگ دارد نشانهاى خداى را شعاير ، مشاهد و مناسك باشد ، پس هراينه آن از ترسكارى دلهاست .
33 . مر شما راست در آن اندر چهارپايان سودمنديها از درّ و نسل و صوف و برنشستن تا گاهى نام برده ، باز وقت كشتن آن به سوى آن خانهء ديرينهء آزاد كعبه يعنى به زمين حرم .
القرآن الكريم (فارسى) — صفحة 284
مساهمون: كتاب الله تبارك وتعالى
ص٢٨٤