8 / 75 - 71
71 . و اگر خواهند كژئ كردن با تو و ناراستى به قطع رحم و نقض عهد عجب مدار پس هراينه ناراستى كردند خداى را از پيش ، پس توانايى داد و دست داد از بر ايشان در روز بدر . و خداى داناست درستكار .
72 . بدرستى كه آنانى گرويدند و خان و مان گذاشتند و كوشش كردند به خواستههاى خويش و تنهاى خويش در راه خداى ، و آنانى كه پناه دادند و جاى يعنى اهل مدينه و يارى كردند ، اينان برخى از ايشان دوستان و نگاهداران و ميراث بران برخىاند .
و آنانى كه گرويدند و [ نه ] خان و مان گذاشتند ، نيست مر شما را از دوستى ميراث و نگاه داشت ايشان از هيچ چيزى تا كه خان و مان گذارند و اگر يارى خواهند از شما در اين كيش مسلمانى پس بر شماست يارى دادن ايشان را مگر بر گروهى كه هستند در ميان شما و در ميان ايشان پيمانى يعنى بنى كنانه . و خداى به آنچه همىكنيد بيناست .
73 . و آنانى كه نگرويدند برخى ازيشان دوستان برخىاند . اگر نكنيد آن نصرت را باشد آشوبى شرك در روى زمين مسلمانان چون درمانند برگردند و تباهئ بزرگ .
74 . و آنانى كه گرويدند و خانمان گذاشتند و كوشش كردند در راه خداى و آنانى كه پناه دادند و جاى و يارى كردند ، اينان ايشان گروندگان [ 230 ] راست و درست يعنى ايمان خويش تحقيق كردند به مهاجرت و مجاهدت . مر ايشان راست آمرزشى و روزى بزرگوار چنان كه خواهند در بهشت .
75 . و آنانى كه گرويدند از پس مهاجرت و خان و مان گذاشتند و كوشش كردند با شما در راه خداى پس اينان از شمااند و خداوندان خويشيها برخى ايشان سزاوارترند در ميراث به برخى ديگر در حكم نبشتهء خداى . بدرستى كه خداى به هر چيزى دانا .
توبه ، مدنى ، 129 آيه
9 / 2 - 1
1 . اين سوره نامهء بيزارى است از خداى و از پيغامبر او به سوى آنانى كه پيمان كرديد با ايشان از آن انبازگويان با خداى .
2 . پس بگوى يا محمد ايشان را كه برويد در زمين چهارى ماهها و بدانيد كه بحقيقت شما نه بيچاره يا بندگان خداييد نه بيچاره يا بندگانايد خداى را و بدانيد كه بحقيقت خداى خوار و رسوا كنندهء است ناگروندگان را است درين جهان به قتل و در آن جهان به دوزخ .