8 / 34 - 25
25 . و بترسيد از آزمونى عقوبتى كه نرسد آن عقوبت آنانى را كه ستم كردند از شما جداگانه و لكن همه گنان را رسد و دانيد كه بحقيقت خداى سخت [ 221 ] عقوبت است .
26 . و ياد كنيد چون كه شما اندك بوديد خوار و سست داشتگان در زمين مكه در اول اسلام كه همىترسيد ترسيدند ازين كه بربايند و از روى زمين برگيرند شما را مردمان كفّار مكه و قبايل عرب پس پناه داد خداى در مدينه شما را و نيرومند كرد شما را به يارى خويش به اهل مدينه و روزى داد شما را از پاكها يعنى غنيمتها تا مگر شما سپاسدارى كنيد .
27 . اى آنانى كه گرويدند ! ناراستى مكنيد با خداى را و پيغامبر را و بىزنهارى مكنيد زينهاريهاى خويش را و شما مىدانيد كه آن خيانت است .
28 . و دانيد كه خواستههاى شما و فرزندان شما آزمونى است و بدانيد كه خداى هست نزد او مزدى بزرگ .
29 . اى آنانى كه گرويدند ! اگر پرهيزيد از خداى بترسيد و خيانت نكنيد ، گرداند براى شما جدايى ميان حق و باطل ، ميان شما و دشمنان شما و بپوشاند درگذراند از شما بديهاى شما را و بيامرزد مر شما را و خداى خداوند افزونى است بزرگ بر بندگان .
30 . و ياد كن و چون كه آنگاه را سگالش بد همىكردند به تو آنانى كه نگرويدند ، بدارند ترا استوار به زندان چنان كه ابو البحترى گفت ، يا بكشند ترا چنان كه ابو جهل گفت و شيخ نجدى آن را صواب ديد ، يا بيرون كنند ترا چنان كه هشام بن عمرو گفت : و بد همىسگالند سگاليدند در هلاكت تو و همىسازد تدبير نهانى مىكرد خداى در هلاكت ايشان از براى تو و خداى بهترين سازندگان است ، نبينى كه ترا برهانيد و ايشان را هلاك كرد .
31 . و چون كه خوانده شود بر ايشان آيتهاى ما كتاب ما ، گويند : هراينه اينكه شنيديم ، اگر خواستيمى هراينه گفتيمى ما نيز همچو مانند اين . . . [ 222 ] مگر افسانههاى پيشينيان .
32 . و چون كه گفتند يعنى نضر بن الحارث : اى بار خداى ! اگر باشد اين چه مىگويد محمد او راست و درست از نزد تو پس بباران بر ما باران سنگهاى از آسمان چنان كه بر قوم لوط ببارانيدى يا بيا بيار ما را به عذابى دردناك .
33 . و نبود خداى تا كه عذاب كند ايشان را و حال اين كه و تو اى محمد باشى در ميان ايشان و نبود خداى عذاب كنندهء ايشان و حال اين كه ايشان آمرزش همىخواهند گروهى در ميان ايشان استغفار همىكردند چون مؤمنان .
34 . و چيست چه بوده است مر ايشان را كه نكند عذاب ايشان را خداى ؟ هر چند تو در ميان ايشان باشى و هر چند ايشان استغفار كنند و حال اين كه و ايشان مىگردانند باز مىدارند خلق را از اين مزگت شكوهمند و نبودند [ نه ] هستند خداوندان سزامندان دوستان آن مزگت نيست خداوندان او مزگت مگر پرهيزكاران و ليكن بيشتر ايشان نمىدانند كه اهل خانه خدا نيستند .
القرآن الكريم (فارسى) — صفحة 151
مساهمون: كتاب الله تبارك وتعالى
ص١٥١