7 / 206 - 201
201 . بدرستى كه آنانى كه پرهيز كردند از كفر چون ببسايد برسد ايشان را گرد بر آيندهء انديشهء از جهت آن ديو چون گناه و خشم در انديشند و ياد آرند فرمان ترا پس ناگاه در حال ايشان بينايانند فتح و معصيت را .
202 . آنگه كافران را ياد كرد و گفت و برادران ايشان يعنى شياطين و قرينان بد همىكشند ايشان را در گمراهى ، باز پس باز نايستند يعنى ديو از وسوسه و كافر از كار بد .
203 . و چون نيارى تو ايشان را مشركان به نشانى را ، گويند : چرا نسازى نساختى و نبافتى آن آية را به اختيار خويش ؟ بگوى تو : هراينه هراينه پىروى همىكنم « 1 » آنچه را كه پيغام داده شود به سوى من از پروردگار من اين قرآن بيناييهاست پيداييهاست از پروردگار شما و رهنمودنى و بخشايشى مر گروهى را كه همىگروند و باور دارند .
204 . و چون خوانده شود در نماز اين نبى ، پس فرا شنويد گوش داريد مر آن را و خاموش باشيد تا مگر شما بخشوده شويد .
205 . و ياد كن پروردگارت را در دل خود از جهت زارى و از جهت و ترسكارى و فرود بجز بلندآوازى آواز برداشتن از گفتار بامدادان و شبانگاهها ميان ديگر و شام و مباش تو در نماز از جملهء آن بىآگاهان دلبردگان .
206 . بدرستى كه آنانى كه هستند نزد پروردگار تو چون فرشتگان [ 217 ] گردن كشى و بزرگ منشى نكنند از پرستش او و به پاكى ياد همىكنند او را و مرو را سجده همىكنند يعنى نماز كنند .
انفال ، مدنى ، 75 آيه
بسم اللّه الرّحمن الرّحيم 8 / 3 - 1
1 . مىپرسند ترا از تو اى محمّد از آن خواستههاى ستانده مالهاى اولجا غنيمتها از كافران ؟ بگو كه آن خواستههاى ستانده از كافران مر خداى راست و نيز پيغامبر راست پس بپرهيزيد بپرهيزيد از خداى و بسامان كنيد و در آن خيانت مكنيد يعنى آشتى افكنيد و مخالفت برداريد خداوند قيل ذات صله است ميان خويش و فرمان بريد خداى را و فرستادهء او ، اگر هستيد شما گروندگان .
2 . هراينه بحقيقت آن گروندگان آنانىاند چون ياد كرده شود خداى ، بترسد دلهاى ايشان و چون خوانده شود بر ايشان آيتهاى او بيفزايد ايشان را گرويدنى يقينى به خداى و بر پروردگار خويش كار خويش بازگذارند .
3 . آنانى كه به پاى دارند نماز را و از آنچه روزى كرديم ايشان را آن را هزينه كنند .
هامش
( 1 ) . م : « پىروى همىكنم »