7 / 157 - 151
151 . پس چون عذر برادر بدانست گفت موسى : اى پروردگار من ! بيامرز مرا و نيز برادر مرا و درآر ما را در بخشايش خويش و تو بخشايندهترين بخشايندگانى .
152 . بدرستى كه آنانى كه فرا گرفتند به خدايى آن گوساله را زودا كه رسد ايشان را خشمى از پروردگار ايشان و خوارئ يعنى كشتن در اين زندگانى فروتر نزديكتر و همچنانت پاداشت دهيم دروغسازان را .
153 . و آنانى كه كردند بديها را ، باز پس بازگشتند از پس آن و گرويدند ، بدرستى كه پروردگار تو از پس آن هراينه آمرزگار است بخشاينده .
154 . و چون كه آرميد فرو نشست از موسى آن خشم ، فرا گرفت بستد آن تختهها را كه مانده بود و در نوشته نوشتنى آن راه نمايشى و بخشايشى مر آنانى را كه ايشان مر از پروردگار خويش را همىترسند .
155 . و برگزيد موسى از گروه خويش هفتادى را از جهت مرد براى هنگام جاى ما وعدهگاه ما ، پس چون كه گرفت ايشان را عذاب لرزه صاعقه ، گفت موسى : اى پروردگار من ! اگر خواستى نيست كردى ايشان را از پيش و مرا نيز ا نيست مىكنى ما را به سبب آنچه كرد كردند بىخردان آن نادانان كه گوساله پرستيدند از ما ؟ نيست اين مگر آزمايش تو بندگان ترا تا صفت خويش را بشناسند گمراه كنى تو به آن آنى را كه خواهى تو و راه نمايى آنى را كه خواهى تو [ 208 ] تو خداوند و نگهدار ، يار و دوست مايى پس بيامرز ما را و ببخشاى ما را و تو بهترين آمرزندگانى .
156 . و بنويس واجب كن براى ما در اين جهان نزديكتر فروتر نيكى يعنى ايمنى و فراخى و گويند كردار نيكو و در آن جهان بازپسين بهشت و ديدار بدرستى كه ما بازگشتيم به تو . گفت خداى : عذاب من رسانم آن را آنى را كه خواهم و بخشايش من فراخ رسيد همه چيز را . پس زودا بنويسم آن را براى آنانى كه بپرهيزند و دهند پاكى خواسته را و آنانى كه ايشان به نشانهاى حجّتها ما همىگروند .
157 . آنانى كه پىروى كنند اين فرستاده را اين پيغامبر بزرگوار نانويسنده مكّى آنى كه همىيابند او را به نعت و صفت نوشته نزديك خويش در كتاب موسى و در كتاب عيسى ، همىفرمايد ايشان را به نيكى يعنى به ايمان و باز مىدارد ايشان را از زشتى كفر و ناشايست و حلال و گشاده همىكند براى ايشان خوشها و پاكها را و حرام گرداند بر ايشان پليدها را چون خوك و خون و مردار و فرو نهد از ايشان بار گران ايشان را آن عهد كه كرده بودند بر ايشان كه به تورية كار كنند و قيل التوبة بالقتل و آن گردن بندها را تكليفهاى سخت كه در گردن ايشان چون غلها آنى بود بر ايشان پس آنانى كه گرويدند به او و به شكوه داشتند و نيرو دادند او را و يارى كردند او را و پىروى كردند آن روشنايى را آنى كه فرو آورده شد با او اى عليه ، اينان ايشان رستگارانند فيروزى يافتهگان .
القرآن الكريم (فارسى) — صفحة 142
مساهمون: كتاب الله تبارك وتعالى
ص١٤٢