5 / 109 - 105
105 . اى آنانى كه گرويديد ! بر شما تنهاى شما ، نرساند گزند شما را آنى كه گمراه شد چون راه يابيد ، به خداست بازگشت شما همه ، پس آگاهاند شما را به آنچه بوديد كه مىكرديد .
106 . اى آنانى كه گرويديد ! گواهى ميان شما چون آيد يكى شما را مرگ ، هنگام اندرز كردن دو خداوندان داد از شما يا دو از جز شما اگر شما رفتيد در زمين ، پس رسد شما را رسندهء مرگ ، باز داريد ايشان را از پس نماز ، پس سوگند خورند . به خداى اگر به گمان باشيد نخريم به اين بهايى و اگر باشد خداوند خويشى و نه پنهان كنيم گواهى [ 151 ] خداى را ، بدرستى كه ما آنگاه هراينه از گناهكاران .
107 . پس اگر ديدهور كرده شود بر كه آن دو سزاوار شدند گناهى را ، پس دوى ديگر بايستند به جاى آن دو از آنانى كه سزاوار شد بر ايشان دو سزاوارتر ، پس سوگند خورند به خداى : هراينه گواهى ما سزاوارتر از گواهى ايشان و نگذشتيم از اندازه ، بدرستى كه ما آنگاه هراينه از ستمكاران .
108 . آنت نزديكتر كه آيند به گواهى بر روى خويش يا ترسند كه گردانده شود سوگندها پس سوگندهاى ايشان ، و ترسيد از خداى و شنويد ، و خداى راه ننمايد گروه بيرون شوندگان .
109 . روزى كه فراهم آرد خداى فرستادگان را ، پس گويد چه پاسخ داده شديد ؟ گويند : نه دانشى ما را ، بدرستى كه تو ، تو داناى ناپيداييها .
القرآن الكريم (فارسى) — صفحة 104
مساهمون: كتاب الله تبارك وتعالى
ص١٠٤