5 / 95 - 90
90 . اى آنانى كه گرويديد ! بدرستى كه مى و قمار و بتان و چوبهاى قمار پليدى از كار ديو ، پس بپرهيزيد از آن تا مگر شما رهيد .
91 . هراينه مىخواهد ديو كه افكند ميان شما دشمنى و زشتى در مى و قمار و بازدارد شما را از ياد خداى و از نماز ، پس هيچ شما باز ايستيد ؟
92 . و [ 148 ] فرمان بريد خداى را و فرمان بريد فرستاده را و پرهيزيد ، پس اگر برگرديد ، پس بدانيد كه بر فرستادهء ما رسانيدن پيدا .
93 . نيست بر آنانى كه گرويدند و كردند شايستهها ، گناهى در آنچه خوردند چون پرهيزند و گرويدند و كردند شايستهها ، باز پس پرهيزيدند و گرويدند باز پس پرهيزيدند و نيكويى كردند ، و خداى دوست دارد نيكوكاران را .
94 . اى آنانى كه گرويدند ! هراينه آزمايد شما را خداى به چيزى از شكار كه رسد آن را دستهاى شما و نيزههاى شما ، تا داند خداى آنى را كه ترسد ازو به ناپيدا ، پس هر كه گذرد از اندازه ، پس آنت پس مرو را عذابى دردناك .
95 . اى آنانى كه گرويدند ! مكشيد شكارى را و شما محرمانيد . و هر [ كه ] كشد آن را از شما آهنگ كننده ، پس پاداشت « 1 » مانند آنچه كشت از چهارپايان ، داورى كند با آن دو خداوند داد از شما قربانئ رسندهء كعبه خانه يا پوشش خوردنئ درويشان ، يا برابر آن روزهء تا بچشد عقوبت كار خويش . درگذاشت خداى از آنچه گذشت ، و هر كه بازگردد پس كينه كشد خداى ازو و خداى بىهمتاست خداوند كينه كشيدن .
هامش
( 1 ) . م : « پاداست »