تخطي إلى المحتوى الرئيسي

القرآن الكريم (فارسى) — صفحة 92

مساهمون:

ص٩٢
5 / 23 - 18 18 . و گفت جهودان و ترسايان : ما پسران خداييم و دوستان او ، بگوى : پس چرا عذاب كند شما را به گناهان شما ؟ نه كه شما آدميانيد از آنى كه آفريد مىآمرزد مر آنى را كه مىخواهد و عذاب كند آنى را كه خواهد و مر خداى راست پادشاهئ آسمانها و زمين و آنچه ميان آن هر دو و به سوى اوست بازگشت . 19 . اى خداوندان نامه ! هراينه آمد شما را فرستادهء ما ، پديد كند مر شما را بر سستى از پيغمبران كه گوييد نيامد ما را از مژده دهندهء و نه بيم كنندهء ، پس بدرستى كه آمد شما را مژده دهندهء و بيم كنندهء و خداى بر هر چيزى تواناست . 20 . و چون گفت موسى مر گروه خويش را اى گروه ! ياد كنيد نيكوداشت خداى را بر شما چون گردانيد در شما پيغمبران و گردانيد شما را پادشاهان و داد شما را آنچه نداد كسى را از جهانيان . 21 . اى گروه ! در آييد زمين پاك گردانيده آنى كه نوشت خداى براى شما و برمگرديد بر پسهاى خويش پس بازگرديد زيان‌كاران . [ 134 ] 22 . گفتند : اى موسى ! بدرستى كه در آن گروهى گردن كشان و بدرستى كه ما در نياييم آن تا بيرون آيند از آن پس اگر بيرون آيند از آن پس بدرستى كه ما درآيندگان . 23 . گفت دو مرد از آنانى كه مىترسند كه نيكويى كرد خداى بر ايشان ، در آييد بر ايشان آن در ، پس چون درآييدش پس بدرستى كه شما به آيندگان و بر خداى پس كار باز گذاريد اگر هستيد گروندگان .