بخش 154
- عهد نامه مولانا على بن ابى طالب امير المؤمنين صلوات الله .
در اينجا بر دلم گذشت كه با آوردن عهد نامه پدرت امير المؤمنين عليه السلام كه فرمانرواى اقليم سخن و قلم است و به فرزند گرامى خود نوشته است ، نيز نامه اى را كه به رسالت وى به شيعيان خود مرقوم داشته است و كسانى را كه پيش از حضرتش بودهاند ياد فرموده است و بنامه آن بزرگوار در ياد پيشوايان از فرزندان خود كه درود خدا بر آنان باد نگاشته است اين كتاب را زينت پايان بخشم و آن بهتر كه نامه آن بزرگوار را بفرزندش ( ع ) از طريق مخالف و مؤالف نقل كنم كه جامع سعادت دو جهانست :
پس گويم كه « ابو احمد حسن بن عبد الله بن سعيد عسكرى » در جزء نخستين كتاب ( الزواجر و المواعظ ) در نسخه اى بتاريخ ذى القعده سال چهار صد و هفتاد و سه گويد كه وصيت امير مؤمنان على بن ابى طالب ( ع ) به فرزند خويش از آن سخنانست كه اگر سخن حكمتى را به آب زر بايد نوشت همانا اين سخنانست . جماعتى اين وصيتنامه را براى من روايت كردهاند .
منجمله « على بن حسين بن اسماعيل » از « حسن بن ابى عثمان الادمى » و او از « ابو حاتم المكتب يحيى بن حاتم بن عكرمه » و او از « يوسف بن يعقوب » در انطاكيه از يكى از اهل علم روايت كرده است كه چون حضرت مولاى ما امير مؤمنان على ( ع ) از