سادات حسينى كه قيام كردند منكر امامان نبوده اند
و اى فرزند . من از مردمى بى خبر از رازها و از رويدادها شنيدم كه فرزندان جدت ( ص ) حسن ( ع ) و جدت حسين ( ع ) كه بر آنان درود باد - كه براى امر بمعروف و نهى از منكر بر پاى خاستند و قيام نمودند منكر امامان و منكر مهدى ( ع ) كه بر آنان درود باد - بودند . اما اين سخن غلط است . زيرا به سندهاى درست روايت است كه حضرت صادق ( ع ) جماعتى را كه در طلب خلافت قيام كردند و به عراق رفتند و در آنجا زندانى شدند و در زندان جان سپردند تعزيت گفت . تعزيت آن بزرگوار بر آنان و تعظيم و تكريمى كه از آنان به عمل آورد دليل آنست كه آنان بامامت پيشوايان عليهم السلام معرفت داشتهاند . من اين نكته را در جزو دوم كتاب ( اقبال به اعمال حسنه در عمل شهر محرم ) به خواست خدا باز خواهم گفت و در كتاب ( اصل ابى الفرج ابان بن محمد ) به سندهاى بسيار روايت شده است كه « عبد الله بن حسن » و « حسن بن حسن » و « جعفر بن حسن » گواهى دادهاند كه مولاى ما مهدى ( ع ) از ذرّيه حضرت صادق ( ع ) است و به زودى عين اين حديث را با سندهاى آن در كتاب مزبور بيان خواهم كرد و در كتاب « تعيين سيرة الخلفا المصريين » كه روزگار خلافتشان بسى دير پاييد ديدهام كه به حق مهدى ( ع ) عارف بودهاند و به نيروى خلافت بشريعت اسلام يارى مىدادند و از قول « معزّ » خليفه مصر نقل است كه : هنگامى كه « قائم » پشت به كعبه براى مردم خطابه خواهد خواند به آنچه نزد اوست قيام خواهد كرد و بايد