بخش 122
يكى از فقيهان مرا گفت ، امامان - كه بر آنان درود باد - به مجلس پادشاهان و خلفا مىرفتند . در پاسخ به او مطلبى به اين مفهوم گفتم : آنان كه درود خداى بر آنان باد - به مجلس شاه و خليفه وارد مىشدند اما در دل از آنها روى گردان بودند و باطنشان چنان كه خواست خداى سبحان بود بر آنها خشمگين بود . گفتم آيا خود را چنين مىبينى كه اگر آن اشخاص نياز ترا بر آورند و ترا به خود نزديك كنند يا در باره تو احسان نمايند چنان باشى كه پيشوايان با آنان بودند ؟ .
گفت نه و به مناسبت حال اقرار كرد و گفت كه وارد شدن ضعيفان بر توانمندان مانند وارد شدن اهل كمال بر آنان نيست .
بخش 123
يكى از پادشاهان بزرگ دنيا بارها به من نوشت در سرايى از او ديدار كنم كه بسيارى از مردم غافل آرزوى رفتن به آنجا را داشتند . در پاسخ به او نوشتم در مسكنى كه اينك در آنجا ساكنى بنگر كه آيا ديوارى يا آجرى يا زمينى يا فرشى يا پرده اى يا چيزى وجود دارد كه براى خدا و رضاى او جل جلاله در آنجا قرار داده باشى تا در آنجا حضور يابم و بر آن بنشينم و بر آن بنگرم و ديدن آن بر من آسان باشد ؟
نيز بارها به او نوشتم چيزى كه در آغاز زندگانى ديدار
كشف المحجة لثمرة المهجة ( فانوس ) ( فارسي ) — صفحة 164
مساهمون: اسد الله مبشرى
ص١٦٤