مىكند و ايشان خاكساران پشيمانيند : اى فرزند اى محمّد ، بالجمله حاصل مطلب اين است كه براى راه رفتن و سوار شدن و تصرف در حركات و سكنات ناچار بايد وسايل و آلاتى به كار برى و براى خوردن و آشاميدن نيز به آلات و وسايلى نيازمندى كه در عمل آنها را به كار برى زنهار و زنهار كه چون اين وسائل بدون مشقت در دسترس تو قرار گرفته است از منعم آن جل جلاله كه به تو احسان فرموده است غفلتورزى ، همچنين مبادا از آنچه در هنگام زندگانى من و پس از مرگ كم و بيش بوسيله من به تو رسيده باشد ، از اين بابت اشتغال به سپاسگويى و ياد من ترا از ياد خدا جل جلاله باز دارد .
چه ، اوست كه مرا به اين كارها فرمان داده است و مهر آن كار را بر دل من انداخته است و استعداد فراهم آوردن آنها را براى تو و برادرانت به من عطا فرموده است تا پيش از آنكه به آنها نيازمند شويد آنها را مهيا كنم پس به ياد او جل جلاله پرداز . نه به ياد من ، و سپاسگوئى او كن نه سپاسگوئى من .
بخش 118
و اى محمّد فرزندم ، كه خداى جل جلاله قلبت را از يادها و انوار خود سرشار فرمايد . وقتى به همسرت احساس نياز كردى ، بدان كه او خاطر ترا به كمك خود ، از پريشانى دلبستگى به شهوات غفلتزا فراغت مىبخشد و مولاى تو بوسيلهء او ترا از زهر معاصى و لذات كشنده به سلامت نگاه مىدارد و دستيارى مىكند تا از پشت و ترائب ( دندههاى ) تو فرزندانى از عدم بوجود آيند .
خداى جل جلاله شما را در اين مقصود سبب قرار مىدهد ، به
كشف المحجة لثمرة المهجة ( فانوس ) ( فارسي ) — صفحة 154
مساهمون: اسد الله مبشرى
ص١٥٤