آثار :
[ 1148 ] 1 . الدكّان [ 5935 ]
كه به احتمال قوى همان است كه ابن ابى اصيبعه از آن به صورت كتاب الأقراباذين نام مىبرد .
نسخه : ظاهريه ، طب 34 ( 80 گ ، 797 ه ، نك : حمارنه ، ص 41 - 236 ) ؛ با عنوان الاقراباذين : حلب ، نحّاس ( 930 ه ، نك : سباط ، فهرس ، ذيل 55 ، ش 2937 ) .
[ 1149 ] عبد الرزاق بن يكن حلبى حريرى در 1205 ه / 1790 م مختصرى از آن تهيه كرد [ 5936 ]
نسخه : حلب ، بازيل ( به خط مؤلف ، نك : سباط ، فهرس ، 2 / 109 ، ش 2017 ) .
افزوده : « 1 » كتاب الدكان ( كتاب الاقراباذين ) حاوى 468 نسخهى دارويى است در 17 فصل . در آن از جالينوس ، سابور ، يحيى بن ماسويه ، اسحاق بن عمران و رازى نقل قول مىشود .
[ 1150 ] 2 . ارجوزة في الطبّ [ 5937 ]
ابن جلجل و ابن ابى اصيبعه ابياتى از آن را نقل كردهاند .
افزوده : « 2 »
ارجوزة في الطبّ او كه تاكنون فقط چند بيت از آن شناخته بود ، بهطور كامل به دست آمده است :
تهران ، مجلس ( 3 ) 6520 ( 8 گ ، ق 7 ه ) .
از آن گذشته ابن ابى اصيبعه از كتابى به نام تعاليق و مجربات في الطبّ نام مىبرد .
155 / عمران بن ابى عمرو / 2158
عمران بن ابى عمرو در خدمت عبد الرحمن سوم در قرطبه بود كه در 350 ه / 961 م درگذشت .
منابع : ابن جلجل ، 98 ؛ ابن عذارى ، البيان المغرب ، 2 / 314 - 313 ؛ ابن ابى اصيبعه ، 2 / 41 .
آثار :
ابن سمجون از اثرى از او كه احتمالا كنّاش اوست نقل قول مىكند ، نك : كاله ، در اسناد اسلامى چاپنشده ، 1952 م ، ص 32 .
156 / احمد بن ابى الاشعث / 2159
ابو جعفر احمد بن محمّد بن ابى الاشعث ( د : 360 ه / 970 م ) از مردم ايران بود ؛ از آن ديار ناگزير به فرار به موصل شد و در همانجا به آموختن طب آغاز كرد . ابن ابى اصيبعه او را طبيبى ممتاز و مؤلف كتاب طبى ، كارشناس بزرگ جالينوس و مفسّر آثار وى مىداند . از جمله شاگردان اويند : محمّد بن توّاب موصلى ، ابن ثلّاج و احمد بن محمّد بلدى .
هامش
( 1 ) . از افزودههاى مندرج در انتهاى ج 7 .
( 2 ) . از افزودههاى مندرج در انتهاى ج 5 .