سرزمينهاى اسلامى اداره مىشد ، بالأخره دستى پليد . . . . از آستين برآمد و در دوازدهم ماه رمضان سال 485 هجرى قمرى او را ترور كردند و پس از « نظام الملك » نيز « ملكشاه سلجوقى » را به شهادت رساندند . « إِنَّا للَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ راجِعُون » .
اين دو بزرگوار در راه خدا به سبب حقيقت و ايمان كشته شدند ؛ شهادت براى آن دو و هر كه در راه خدا و به سبب حقيقت و ايمان كشته مىشود ، گوارا باد .
قصيدهاى در سوگوارى شيخ بزرگ « نظام الملك » سروده شد كه بخشى از آن چنين است :
وزير « نظام الملك » ، گوهرى بود ارزشمند كه خداى رحمان او را از شرافت درست كرده بود .
وى بسيار ارزشمند بود ، ولى روزگار قدرش را ندانست و ان را به صدفش بازگرداند .
پس از بحث و گفت و گو ، مذهب حقّ را پذيرفت ؛ گفت و گويى كه با برهانى آشكار حق را آشكار ساخت .
دين تشيّع حقيقت دارد و در اين مورد شكّى نيست ولى دينهاى ديگر سراب گذرايى هستند .
ليكن كينهاى چركين و ديرين سبب شد او را ترور كنند ، و او به ماهى درخشنده در شبى تاريك مبدّل شد .
هزاران سلام خدا پيوسته بر او نثار باد و در بهشت جاودانه و غرفههاى آن ، روح او را بنوازد .
مؤتمر علماء بغداد (حقيقتى كه آن را همه مى پذيرند) (فارسى) — صفحة 83
مساهمون: مقاتل ابن عطية
ص٨٣