« اگر على نبود ، عمر به طور حتم هلاك مىشد » . « 1 » « خدا مرا به مشكلى گرفتار نكند كه تو براى حلّ آن نباشى ، اى ابا الحسن ! » . « 2 » « وقتى على در مسجد حضور دارد نبايد هيچيك از شما فتوا بدهيد » .
چهارم آنكه علىّ بن ابى طالب عليه السلام هيچگاه معصيت الهى را انجام نداده است و نيز كسى جز خدا را پرستش نكرده است ؛ هيچ گاه در طول حيات خويش در برابر بتان سجده نكرده است در حالى كه آن سه تن معصيت خدا را به جاى آورده و جز خدا را پرستيده و در برابر بتان به سجده افتادهاند ، خداى تعالى مىفرمايد : « لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمينَ » « 3 » ؛ « عهد و پيمان من به ظالمان نمىرسد » ، روشن است كه معصيت كار ، ظالم است و به همين سبب سزاوار دستيابى به عهد الهى - يعنى پيامبرى و خلافت - نيست .
پنجم آن كه علىّ بن ابى طالب عليه السلام داراى انديشهاى سالم و عقلى بزرگ و نظرى صحيح و برخاسته از اسلام بود . . . . . .
هامش
( 1 ) . مستدرك حاكم ، كتاب صلاة : 1 / 358 ، الإستيعاب ابن عبد ربّه : 3 / 39 ، مناقب خوارزمى : 48 ، تذكرهء ابن جوزى : 87 ، تفسير نيشابورى ( سورهء احقاف ) .
( 2 ) . تذكرهء ابن جوزى : 87 ، مناقب خوارزمى : 60 ، فيض الغدير : 4 / 357 .
( 3 ) . سورهء بقره ، آيهء 124 .