132 : امام صادق عليه السلام فرمود : « فرزندان پيامبران ، بيش از ديگران به تب مبتلا مىشوند . » « 1 »
133 : امام صادق عليه السلام فرمود : « امام سجّاد عليه السلام فرمود : سه مرتبه درون تبدار را پر از سويق و عسل كنيد و از اين ظرف به آن ظرف بريزيد و به تبدار بدهيد كه بخورد ، چون تب داغ را مىبرد و به وحى عمل كردهايد . » « 2 »
در بحار آمده كه : شايد منظور تبهاى بلغمى است كه در مناطق گرمسير وجود دارد .
شايد منظور از فرموده آن حضرت : « اين كار ، عمل به وحى است » اين است كه مخلوط عسل و سويق « آرد جو يا گندم كه با عسل مخلوط شود ) از آسمان آمده است . خداوند متعال نيز در قرآن در مورد عسل فرموده است : ( و پروردگار تو به زنبور عسل وحى كرد كه از پارهاى كوهها و از برخى درختان و از آنچه داربست مىكنند ، خانههاى براى خود درست كن .
سپس از همه ميوهها بخور و راههاى پروردگارت را فرمانبردارانه ، بپوى .
آنگاه از درون شكم آن ، شهدى كه به رنگهاى گوناگون است ، بيرون مىآيد .
در آن ، براى مردم درمانى است . ) « 3 »
جندب بن ابى عبد اللّه گفت : « از امام كاظم عليه السلام شنيدم كه فرمود :
« سويق به وسيله وحى ، از آسمان نازل شده است . » « 4 »
134 : امام صادق عليه السلام فرمود : « تب از سه جا خارج مىشود و بيرون مىرود : 1 - عرق 2 - شكم 3 - قى . » « 5 »
135 : عبد اللّه بن بكير گفت : نزد امام صادق عليه السلام بودم ، درحالىكه ايشان تب داشت . يكى از كنيزان نزد او آمد و گفت : « جانم به فدايت ! چه
هامش
( 1 ) . طب الائمه ، ص 50 و بحار ، ج 62 ، ص 99 .
( 2 ) . امالى طوسى ، ص 366 و بحار ، ج 62 ، ص 98 .
( 3 ) . نحل ، آيه 68 و 69 .
( 4 ) . محاسن ، ص 488 .
( 5 ) . كافى ، ج 8 ، ص 273 .