119 : امام صادق عليه السلام فرمود : « سيب بخور كه حرارت را فرو مىنشاند ، شكم را سرد مىكند و تب را از بين مىبرد . » « 1 »
در حديث ديگرى آمده كه : « و با را از بين مىبرد . » « 2 »
120 : سليمان واسطى گفت : مفضل بن عمر مرا براى كارهايى نزد امام صادق عليه السلام فرستاد ، هنگامى كه نزد ايشان رسيدم ، ديدم كه جلويش سيب سبز است ، گفتم : « جانم به فدايت ! اين چيست ؟ »
فرمود : « اى سليمان ! دچار بيمارى سختى شدم و كسى را فرستادم تا اين را برايم بياورد كه بخورم ، چون حرارت را فرو مىنشاند و شكم را خنك مىكند و تب را از بين مىبرد . » « 3 »
121 : درست بن ابى منصور گفت : مفضل بن عمر مرا با هديههايى نزد امام صادق عليه السلام فرستاد . در روزى تابستانى و گرم ، درحالىكه سينىاى از سيب سبز نزد امام صادق عليه السلام بود ، بر ايشان وارد شدم . به خداوند سوگند ، بىدرنگ به او گفتم : « فدايت بشوم ! آيا در حالى كه مردم ، اين را خوش نمىدارند ، از آن مىخورى ؟ »
درحالىكه گويا مرا از قديم مىشناخته است ، فرمود : « همين امشب تبدار شدم . كسى را فرستادم و آن را نزد من آوردند و خوردم . آن ، تب را ريشه كن مىسازد و حرارت را فرو مىنشاند . » « 4 »
122 : امام صادق عليه السلام فرمود : « درون تب دار را از سويق ، پر كنيد . سه بار در آب شسته شود و آنگاه به او خورانده شود . » « 5 »
در حديث ديگرى آمده كه « از اين ظرف به آن ظرف ريخته شود . » « 6 »
در مكارم اخلاق آمده كه هفت بار در آب شسته شود . « 7 »
هامش
( 1 ) . مدرك قبلى .
( 2 ) . مدرك قبلى .
( 3 ) . محاسن ، ص 552 .
( 4 ) . كافى ، ج 6 ، ص 355 .
( 5 ) . محاسن ، ص 49 .
( 6 ) . مدرك قبلى .
( 7 ) . مكارم اخلاق ، ص 192 و بحار ، ج 66 ، ص 280 .