ترجمهء ( 213 ) پيامبر به حسن و حسين هر يك دو منش بخشيد
- هنگامى كه پيامبر در بيمارى مرگ بود فاطمه و حسن و حسين در خدمتش بودند فاطمه به پيامبر گفت : اينان فرزندان تواند چيزى به ميراث به ايشان ده . پيامبر گفت : مهابت و سيادت خويش را به حسن دادم و دلاورى و بخشايشگرى خود را به حسين و نيز زينب دخت ابى رافع از مادر خويش نقل كرده و گفته : كه فاطمه گفت : اى فرستادهء خدا اينان فرزندان تواند به ايشان بخششى نما . رسول گفت : مهابت و سيادت خود را به حسن دادم و سخاوت و شجاعت خويش را به حسين . باز گفتهاند كه پيامبر گفته : مهابت و بردبارى خويش را به حسن دادم و جوانمردى و آمرزش خود را به حسين .
ترجمهء ( 214 ) بيدارى پس از نماز خفتن سزاوار نيست جز براى دو مرد
- پيامبر اكرم گفته :
« بيدارى پس از نماز خفتن روا نيست مگر براى آنكه نماز گزارد يا مسافرت كند » .
ترجمهء ( 215 ) بيشتر مردم به دو چيز به دوزخ مىروند و به دو چيز به بهشت
- پيامبر گفته :
« نخستين چيزى كه پيروان مرا به دوزخ مىكشد دو چيز ميان تهىست . پرسيدند آن دو چيست ؟
گفت : فرج و شكم و بدان دو چيزى كه بيشتر به بهشت مىروند پرهيزگارى و نيك خويى ست » .
ترجمهء ( 216 ) خدا دو بيم و دو آرامش را براى بندهء خود فراهم نكند
- پيامبر اكرم گفته :
« خداى بزرگ گفته : « به بزرگى و جلال خود سوگند دو بيم و دو آرامش را براى بندهء خويش فراهم نكنم ، هر گاه در جهان آرامش داشته باشد در قيامت او را بترسانم و هر گاه در جهان بيمناك از من باشد