بالذّات مقدّم است ، مثل تقدّم علَّت بر معلول .
نفسه منه في تعب و النّاس منه في راحة .
يعنى : هر كه صاحب نيّت خالص است ، نفس او از او در تعب است ، چرا كه به مقتضاى خواهش او عمل نمىكند . ديگران از او در راحتند ، چرا كه چون كارهايش موافق رضاى الهى است و ظلم او به كسى نمىرسد .
مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — صفحه 49
پدیدآورندگان: المنسوب للإمام الصادق ( ع )
ص۴۹