سركردهء ايل قشقائى ، ناصر خان و رهبران ديگر شورشيان ارتجاعى آشكارا حمله لفظى عليه دموكراتهاى آذربايجان را آغاز و خواهان اخراج وزيران تودهاى از هيئت دولت شدند . آنها همچنين خواسته تحريكآميز « مردم فارس » را مبنى بر « خودمختارى استان فارس » مطرح كردند .
دولت ايران كه در آن هنگام يكانهاى نظامى منظمى مسلح به تانك ، هواپيما و تكنيك نظامى پيشرفته در اختيار داشت ، بدون هيچگونه زحمتى مىتوانست به شورش خانهاى جنوب پايان دهد . نمايندگان رسمى دولت و فرماندهان نظامى فقط با حرف عليه اين شورش تظاهر مىكردند و آن را خائنانه و وابسته به ارتجاع برمىشمردند ، اما براى سركوبى آن هيچگونه اقدامى عملى انجام ندادند .
در 17 اكتبر 1946 موافقتنامه ميان دولت ايران و خانهاى جنوب منتشر شد ، ضمن اين موافقتنامه رسما اين حركت خانها « نهضت ملى » اعلام گرديد ، و گويا از روحيه « ميهنپرستى ، و پندار دفاع از استقلال و تماميت ارضى ايران » آنها ناشى شده بود . دولت براى كليه شورشيان عشاير جنوب عفو عمومى اعلام داشت .
شكست جنبش دموكراتيك
در اين هنگام قوام كابينهاش را دوباره ترميم كرد و وزيران تودهاى را كنار گذاشت .
مذاكراتى كه ميان دولت ايران و نمايندگان دموكراتهاى آذربايجان جريان داشت قطع گرديد ، روزنامههاى ارتجاعى تهران سخت به دموكراتهاى آذربايجان مىتاختند و از دولت ايران مىخواستند تا نيروهاى ارتش و ژاندارمرى را به آن استان گسيل دارد . فعاليتهاى خرابكارانه حزب دموكرات قوام ، پليس ، ژاندارمرى عليه حزب توده و اتحاديهها و سازمان - هاى پيشرفته ديگر شدت گرفت . هجوم ناجوانمردانه و افتراآميز روزنامههاى ارتجاعى عليه اتحاد شوروى از سر گرفته شد .
در دهم دسامبر 1946 ، به فرمان شاه و قوام ارتش ايران به بهانه « تأمين آزادى انتخابات » مجلس آينده بهسوى آذربايجان رهسپار گرديد ؛ در كليه مناطق آذربايجان حكومت نظامى برقرار شد . دستجات مسلح مرتجعان همراه ارتش وارد آذربايجان شدند ، به آنها آزادى عمل كامل داده شد تا هر كار مىخواهند بكنند . رهبران حزب دموكرات آذربايجان و شركتكنندگان در جنبش دموكراتيك را هرچه بيرحمانهتر قلع و قمع ، بسيارى از آنها را بازداشت و تيرباران كردند يا در خيابانهاى شهر بدار آويختند ، كليه دارائىشان را به تاراج بردند . در ژوئيه 1947 روزنامه « مردم » خبر داد كه در آذربايجان ايران بيش از