( 1 ) و كوچك نمايد و از هيچ چيز سير نشود و چون نعمت فراوان شود مسلمان از آن راه به خطر افتد براى حقوقى كه بايد بپردازد و براى آنچه كه بيم فتنه در آن مىرود ، به من بگو اگر من به تو چيزى گفتم ، بدان اعتماد دارى ؟ من گفتم : قربانت ! اگر به گفتار شما اعتماد و اطمينان نكنم ، به قول چه كسى اعتماد كنم با اينكه شما حجت خدا هستيد بر خلق او ؟ فرمود : پس تو بايد به گفتهء خدا و وعدههاى او اعتماد بيشترى داشته باشى ، تو را خدا وعدهء اجابت داده است ، آيا خدا نيست كه مىفرمايد ( 186 سوره بقره ) : « و هر گاه بپرسد تو را بندگانم از من پس به راستى كه من نزديكم پاسخ دهم دعوت خواننده را هر گاه مرا بخواند » و فرموده است ( 53 سوره زمر ) : « و نوميد مباشيد از رحمت خدا » و باز فرموده است ( 268 سوره بقره ) : « و خدا است كه به شما وعدهء آمرزش و فضل مىدهد » تو به خدا بيشتر وثوق داشته باش از ديگران و در دل خود جز خوبى راه ندهيد ، راستش اين است كه شماها آمرزيدهايد .
( 2 ) 2 - از منصور صيقل ، گويد : به امام صادق ( ع ) گفتم :
بسا كه مردى دعائى كند و براى او اجابت شود و سپس تا مدتى به تأخير افتد ؟ فرمود : آرى ! گفتم : اين براى چيست ؟ براى اين است كه بيشتر دعا كند ؟ فرمود : آرى .
( 3 ) 3 - از حديد ، از امام صادق ( ع ) فرمود :
راستى بنده دعا مىكند و خدا عز و جل به دو فرشته مىفرمايد :
من دعاى او را به اجابت رسانيدم ولى حاجت او را نگهداريد تا او باز هم دعا كند ، زيرا من دوست دارم آوازش را بشنوم و راستى
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 75
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٧٥