شرحهاى كتاب فضل قرآن
اين فصل اصول كافى به عنوان فضل قرآن مصدر است و قسمت اول اخبارش تا شمارهء 14 عنوان و باب ندارد و پس از آن چند باب با عناوين مختلفه قيد شده است كه باز هم به عنوان يكى باب فضل قرآن است و خوب بود كه كتاب القرآن تعبير مىشد ، و اخبار صدر اين فصل با اخبار فضل قرآن در يك باب ذكر مىشد . از مجلسى ( ره ) - در نهايه گفته است : اصل معنى لفظ قرآن به معنى فراهم كردن است و از اين راه كتاب خدا را قرآن گفتهاند زيرا در آن قصص و وعد و وعيد و آيات و سور با يك ديگر جمع شدند و لفظ قرآن مصدر است و گاهى بر همان صلاة اطلاق شود چون قرائت دارد و گاهى هم همزهء آن تخفيف گردد .
« كلام القرآن » گفتهاند كه سخن كردن قرآن عبارت از اين است كه به گوش مىخورد و از آن فهم معنى مىشود و همين است حقيقت سخن